گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۳۸

ما دل دوستان به جان بخریمور جهان دشمن است غم نخوریم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۰ - الطریقة

آن کس که درون سینه را دل پنداشتدانست که هرچ هست حاصل پنداشت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱ - الطریقة

درمان غمت امید بی درمانی استراه طلبت بی سر و بی سامانی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۲ - الطریقة

ای آنک تو را امید آبادانی استآباد شدن در ره او ویرانی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۳ - الطریقة

هر آبادی از غم او ویرانی استهر دانایی در ره او نادانی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۴ - الطریقة

آزار طلب مکن که طامات این استبگذار خرابی که خرابات این است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۵ - الطریقة

آن را که زخود نماند با خود اثری استاز خود زخودی و بیخودی بی خبری است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۶ - الطریقة

هر مرد که او پای درین راه افشرددر شیشه جام او چه صافی و چه درد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷ - الطریقة

قومی هستند کز کله موزه کنندقومی همه عمر در سر روزه کنند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۸ - الطریقة

اندر ره عشق یادگر سر ننهندیا در ره بهبود قدم در ننهند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۹ - الطریقة

مستان رهش تمام هشیار آینداز غایت بی سری کله دار آیند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۳۹

ما گدایان خیل سلطانیمشهربند هوای جانانیم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۰ - الطریقة

چندان برو این ره که دوی برخیزدور هست دوی به رهروی برخیزد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۱ - الطریقة

هر مرغ دلی که پر بدو باز کنددر اوج هوای عشق پرواز کند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۲ - الطریقة

هر دل شده ای چهره به خون می شویدهر غمزده ای ترانه ای می گوید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۳ - الطریقة

یک ذره غمش به صد جهان نتوان دادو اسرار بلاهاش به جان نتوان داد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۴ - الطریقة

در عشق هزار جان و دل بس نکندجان خود چه بود حدیث جان کس نکند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۵ - الطریقة

سودای توم سر به جهان اندر دادنه مست و نه هشیار و نه غمگین و نه شاد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۶ - الطریقة

در راه طلب رسیده ای می بایددامن زجهان کشیده ای می باید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۷ - الطریقة

هر دل که به کوی دوست منزل داردمقصود خود از دو کون حاصل دارد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۸ - الطریقة

لافی زدم ای دوست زراه پندارکز پای درآیم زغمت دست بدار

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۹ - الطریقة

دل در هوس تو چون بجنباند سربا باد هوای تو کرا ماند سر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۴۰

کاش کان دل بر عیار که من کشته اویمبار دیگر بگذشتی که کند زنده به بویم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۰ - الطریقة

خواهی که به سوی حضرتش یابی باربردارم من از دل و جانت این بار