گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۴۹

چه خوش است بوی عشق از نفس نیازمنداندل از انتظار خونین دهن از امید خندان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲

باید که زجمله خلق تنها گردیآنگه به طریق خرقه پیدا گردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳

تا هست به دستت از تصرف میزاندر عین خسارتی و در بحر گمان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴

در هستی اگر به عمر نوحی برسیدر هر نفسی زو به فتوحی برسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵

اصحاب طلب چون به صفایی برسندخواهند کز آنجا به رضایی برسند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶

در کار آویز و گفت و گو را بگذارکز گفت نشد هیچ کسی برخوردار

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷

چون از سر جد پای نهادی در کارسررشته خود به دست عشقش بسپار

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸

تا ره نروی به صبح منزل نرسیتا جان نکنی به هیچ حاصل نرسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹

بی نیش مگس به نوش شهدی نرسیبی جان کنشی به نیک عهدی نرسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰

هر چند که تو چاره بهبود کنیآن به که هر آنچ می کنی زود کنی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۱

چون این ره را تو مشتری بی چیزیباید که به هر واقعه ای نگریزی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۵۰

بگذار تا بگرییم چون ابر در بهارانکز سنگ گریه خیزد روز وداع یاران

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۲

از پستی اگر طالب بالا گردیشک نیست که همچو عقل والا گردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۳

این راه به شش پنج نشاید رفتنبا راحت و بی رنج نشاید رفتن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۴

ای دل تو به نور حق مجازی نرسیتا مرکب جهد وجد نتازی نرسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵

ای دل به غم فراق رایی می زنبر چنگ امید او نوایی می زن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶

خود بین هرگز به هیچ حاصل نرسدتا جان ندهد به عالم دل نرسد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷

بیگانه صفت دلا هوایی می زنگه گه لافی زآشنایی می زن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸

هرگه که مقدم به مقالات شویپیش صنم صفات خود لات شوی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹

لاشک و لا خفاء من عاش یموتمن قمط فی المهد حواء التابوت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

ای تن همه وصل کار سازی است مخسبوز یار همه بنده نوازی است مخسب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

گر می خواهی بقا و پیروز مخسببر آتش عشق دوست می سوز مخسب

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۵۱

دو چشم مست میگونت ببرد آرام هشیاراندو خواب آلوده بربودند عقل از دست بیداران

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

ایام گلست و عیش باقی است مخسبآخر نه لبت بر لب ساقی است مخسب