گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۸

تا تو نشوی فرد به فردی نرسیدر راه یگانگی به مردی نرسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۹

در کعبه دل اگر تو حاضر باشیماننده کعبه سخت ظاهر باشی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۰

هر دل که درو مایه تجرید کم استبیهوده همه عمر ندیم ندم است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۱

از خود به درآیی نفسی تجرید استفارغ شوی از هر هوسی تجرید است

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۶۹

گواهی امین است بر درد منسرشک روان بر رخ زرد من

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۲

آن را که دلش خانه توحید بوددر کون و مکان طالب تجرید بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۳

افکند بتی به بت پرستی ما رااو راست خبر که نیست هستی ما را

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۴

ما را تو مدام دل به مستی ندهیوز هستی خویش تا نرستی ندهی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۵

ساقی به صبوحی می ناب اندر دهمستان شبانه را شراب اندر ده

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۶

دانم که زنیستی تو هستم کردیپس از بد و نیک هر چه هستم کردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۷

مستم دارد زباده ساقی پیوستمستی که بود جام می اش دور از دست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۸

مستی زمی عشق و نه مستی زمی استوآن کس که زمی مست بود مست کی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۹

هر کاو نشود مست تو او مغبون استواین حالت مستی زصفت بیرون است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۰

قم فاسقنی قهوة کان عاصرهاقبل الزمان و کانت ثانی القدم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۱

در صفه شاه دست یازی نبودواندازه کوتاه و درازی نبود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۷۰

ای روی تو راحت دل منچشم تو چراغ منزل من

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۲

یک دست به مصحفیم و یک دست به جامگه نزد حلالیم و گهی نزد حرام

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۳

در راه خدا نکته طامات چه سوداقرار زبان با دل برلات چه سود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۴

آنها که به تقلید عبارات کنندواندر طلب خدا ریاضات کنند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۵

قلاش و قلندری و عاشق بودنمی خواره و بت پرست و فاسق بودن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۶

درویشانیم و نیز دلریشانیمآواره زخان و مان وز خویشانیم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۷

نارفته ره صدق و صفا گامی چندپوشیده مرقعی ازین خامی چند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۸

هرگه که ببینی دو سه سرگردان راعیب ره مردان نتوان کرد آن را

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۹

هر مرد که با فراغتش سامان استهر چند که مفلسی بود سلطان است