گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷

فارغ منشین ز راه و اندر ره باشغافل زتو نیست کردگار آگه باش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸

دی جرعه خور دردکشان من بودمدر مجلسشان بدین نشان من بودم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹

چون یک نفس از وجود خود برگذرمخود را به دمی هزار منزل ببرم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

ای نیک نمای بد مسلمان که منموای کالبد فساد را جان که منم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۸۰

گفتم به عقل پای برآرم ز بند اوروی خلاص نیست به جهد از کمند او

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

جز باده نیستی دلا نوش مکنجز سلسله نیاز در گوش مکن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

در درد اگر طالب درمانی توبیهوده چرا به درد درمانی تو

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

با خود بینی خاک نیرزد نیکیدانستن بد به خود به از صد نیکی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴

ای دیده به عیب خویش نابیناییچون است به عیب دیگران بینایی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

با فاقه و فقر همنشینم کردیبی مونس و بی یار و قرینم کردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶

زین گونه که در نهاد زیر و زبری استاومید بهی نیست که بیم بتری است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷

نزدیک کسی که عاقل و هشیار استآزردن یک مور و مگس بسیار است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

بیگانه و آشنایی خویش تویراحت ده رنج و مرهم ریش توی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۹

تو آلت فعل و در میان هیچ نییوز فاعل و فعل جز نشان هیچ نیی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

خود را تو عظیم کم کسی می شمریدر سر خود افسوس که کم می نگری

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۸۱

صید بیابان عشق چون بخورد تیر اوسر نتواند کشید پای ز زنجیر او

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

بر درگه کبریا تو جز شاه نییدردا که تو خود طالب درگاه نیی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۲

ای دل تو گر از غبار تن پاک شویتو روح مطهری بر افلاک شوی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۳

گر زانک شنیده ای زمردان دو سه پندهر چیزی را به قدر آن چیز پسند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

عمری به غلط سوخته خرمن بودمدر دوستی ات به کام دشمن بودم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

گر نفس وجود خویشتن استردییکباره ازین گلخن تن جان بردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۶

ای دل به وصالش به تمنا نرسیتا در خاکی به اوج اعلا نرسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۷

تا بسته جان و خسته تن باشمدر دوستی ات به کام دشمن باشم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۸

گر کافر از آن کسی که او دشمن تستبنگر تو به کافری که اندر تن تست