گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

دل گرچه به بد گرایدت نیکی کناز بد چه گره گشایدت نیکی کن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

آن به که دلت زهر بدی پرهیزدگل کار که ارخار بکاری خیزد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۹۳

سرمست بتی لطیف سادهدر دست گرفته جام باده

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

تا گرد بهانه خواجه تا کی گردیاز گرم روان خوب نباشد سردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

بیشی مطلب زهیچ کس بیش مباشچون مرهم و موم باش و چون ریش مباش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴

کاریت که از بهر خدا فرمایندنیکی کن تا جمله تو را فرمایند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

تا چند بری به بدگمانی گفتنبد باشی اگر نیک ندانی گفتن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶

گر باخبری زدل دل آزار مباشپیوسته به طبع خود گرفتار مباش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷

در دیده دیده دیده دیده بپوشتا زهر تو قند گردد و نیش تو نوش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

بامدعیان چو آب و آتش مامیزچون باد زخاک تا توانی برخیز

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۹

گر بر سر دریا نه سبک تر زخسیدانم زچه در پی هوا و هوسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

هر زخم که بر سینه غمناک آیداز تیغ زبان نفس ناپاک آید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

ای دل باید که تو جفاکش باشیخاک پی خلق را تو مفرش باشی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۹۴

ای یار جفا کرده پیوند بریدهاین بود وفاداری و عهد تو ندیده

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۲

هر کاو به جمال سروری مشتاق استسرمایه او مکارم الاخلاق است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۳

در خوی خوش است عیش خوش کز جان استور عیشی هست غیر ازین سرد آن است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

خوی خوش تو بهار و باغ تو بس استعلم و عملت چشم و چراغ تو بس است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

تا ظن نبری که شاهدی روی خوش استیا راحت جان عاشقان بوی خوش است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۶

گر قرب خدا می طلبی خوش خو باشوندر حق جمله خلق نیکو گو باش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۷

نفس تو و خوی بد اگر برگرددمقصود دو عالمت میسر گردد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۸

در مهره عشق باختن با دگرانچون شیر و شکر گداختن با دگران

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۹

ای دوست اگر بهشت را داری دوستیک نکته بیاموز که آن سخت نکوست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۰

می باید ساختن گرت برگ صفاستبا نیک و بد و خرد و بزرگ و کژ و راست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

او را خواهی دل به غمش یکتو کناز بد ببر و هر چه کنی نیکو کن