گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۹۵

می برزند ز مشرق شمع فلک زبانهای ساقی صبوحی در ده می شبانه

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۲

هر چند که هست خار همپایه گلشاید که بود همیشه همسایه گل

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۳

هر چند مرا قصد سلامت باشددر من زهمه خلق ملامت باشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۴

هرگه که نظر از سر سودات افتدلابد حرکتهات نه برجات افتد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۵

از عالم دل اگر نشانی بدهیمخود را زهمه غمان امانی بدهیم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۶

اندر ره عشق هر که دارد گذریبا خود نکند به هیچ وجهی نظری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷

ای رای تو مردمی و احسان کردنخوی تو مراعات غریبان کردن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۸

زان پیش که من شیفته رسوا گردموندر مجلس چو نقل رسوا گردم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱

هیهات و ان تکون فی العشق ملولو العاشق فی العشق صبور و حمول

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲

از هجر تو زان رنج ستم نیست مراکز دولت عشق هیچ کم نیست مرا

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۹۶

ای صورتت ز گوهر معنی خزینه ایما را ز داغ عشق تو در دل دفینه ای

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳

عشق تو زعالم اختیار است مراوز باده دیگران خمار است مرا

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴

نام تو برم کار مرا ساز آیدیاد تو کنم عمر شده باز آید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵

در عشق تو گرچه هست دلداری هامن مست نیم تا بکنم زاری ها

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶

تا با خودم از عشق خبر نیست مراجز بر در دل هیچ گذر نیست مرا

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷

تا بر سر کوی عشق شد منزل مافریاد برآمد از نهاد دل ما

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸

داری سر آنک عشق بازی با ماببری زهمه خلق و بسازی با ما

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹

از عشق توم جان و دل و دیده خرابوز آتش هجر تو شدم همچو کباب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰

گر بر سر آنی که روی راه صواباین راه دروغ نیست خود را دریاب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۱

ای خوش پسران که عقل مدهوش شماستدل چاکر آن عارض گل پوش شماست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۲

ای دل چو غم عشق برای من و تستسر بر خط او نه که سزای من و تست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۹۷

خلاف سرو را روزی خرامان سوی بستان آیدهان چون غنچه بگشای و چو گلبن در گلستان آی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۳

عشق تو همه دینی و دنیاوی ماستدر عشق تو گر هیچ نداریم رواست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۴

هر چند که عشق سخت نیکوکار استاین است خلل که طبع بدکردار است