گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵

عشق تو مقیم دل شوریده ماستشکل خوش تو مجاور دیده ماست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶

پا بر سر نه که عشقبازی این استچاره بگذار چاره سازی این است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷

هر دل که در او نور محبت بسرشتخواه اهل سجاده گیر و خواه اهل کنشت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸

در عشق تو دل را نظری افتاده استوز هجر تو جان را شرری افتاده است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹

سودای تو آشنای دیرینه ماستدیر است که عوعو تو در سینه ماست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

در عشق تو هستی جهان حاصل ماستاشکال جهان زقصه مشکل ماست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

ای دل هوس عشق تو را تنها نیستکس نیست که در سرش ازین سودا نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

در عشق تو گر کشته شوم باکی نیستکم دامن عشق است بر او چاکی نیست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۹۸

قیمت گل برود چون تو به گلزار آییو آب شیرین چو تو در خنده و گفتار آیی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

گر عشق زهر بدی ندوزد دهنتاز گفتن عشق برفروزد دهنت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوستتا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

تا کی گویی که راه حق باریکی استدوری تو زکار ورنه ره نزدیکی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶

گر عاشقی ای سرزده عشوه پرستاز عربده ها کو که کند عاشق مست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷

آن کس که حریف عشق باید پیوستدایم زشراب بیخودی باشد مست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

در عشق اگرچه شور و شر بسیار استبودن بی عشق رهروان را عار است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۹

چشم همه اشک گشت و چشمم بگریستدر عشق تو بی چشم همی باید زیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

مقصود من از جمالت ای جان نظری استاین خود نبود چوی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

بی عشق دوان است دلت از چپ و راستتا عشق نباشد نشود کار تو راست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۲

آن کس که به سالوس و هوس مغرور استاز حضرت عشق بی گمان مهجور است

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۹۹

خرم آن روز که چون گل به چمن بازآیییا به بستان به در حجره من بازآیی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۳

عشق تو و بس همنفس من این استواندر همه عالم هوس من این است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

اندر ره عاشقی کما بیشی نیستبا هیچ کسی زمانه را خویشی نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

در بادیه عشق دویدن چه خوش استوز عیب کسان نظر بریدن چه خوش است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۶

عشق است که جمله زینت مردمی استمحروم شدن زعشق نامحرمی است