گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۷

جز در دل و جان عاشقان جای تو نیستواندر سر و عقل جز تمنای تو نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۸

از لذت عشق در جهان خوش تر چیستجز جان دادن درین میان خوش تر چیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۹

این خوش پسران که در غمم می دارندجان تو که هردم به دمم می دارند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۰

در عالم عشق صادقی باید کردبا هر چه رسد موافقی باید کرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

عشاق دمی زقید هجران نرهندتا کام به زیر گام خود در ننهند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۲

عشق آمد و صد گونه پریشانی کرددر چهره دل هزار ویرانی کرد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۰۰

تا کی ام انتظار فرماییوقت نامد که روی بنمایی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۳

از دل خبری دیده غماز آوردواندوه زساز رفته ام باز آورد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۴

در عشق مرا زجان و تن نامی ماندشد بسته زفان و زان سخن نامی ماند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۵

عشاق به جان و دل غمت درگیرندآن روز مباد کز تو دل برگیرند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۶

در عشق سری و سرفرازی نخرندخودبینی و کبر و بی نیازی نخرند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷

مردان ره عشق تو جانها دارنددر حجره درد تو نهانها دارند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۸

از عشق تو بوی مختصر نتوان بردجز درد دل و سوز جگر نتوان برد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۹

عشق تو که هرگزم ملولم نکنددر سینه بحر تو نزولم نکند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۰

عشقت که زجمله خلق هستی بربودهشیاری ما به بوی مستی بربود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۱

چون عشق ولای خود دمیدن گیردجان از همه آفاق رسیدن گیرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۲

در عشق حدیث کفر و ایمان نکندبر در دربند و بام درمان نکند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۰۱

تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیباییدری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۳

یا رب که اگر عشق تو افزون گردداین عاقبت کار دلم چون گردد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۴

جز آتش عشق رنگ دل نزدایدجز در غم تو عشق طرب نفزاید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۵

عاشق باید که او مشوش باشدوز دیده و دل در آب و آتش باشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۶

هر دل که درو عشق نگاری نبودمرده شمرش که زنده باری نبود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۷

تا خاک در عشق مرا مفرش شددیده تر از آب و دل پر از آتش شد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۸

در عشق تو جان بازم خود سر چه بودچون نیست غم تو سرسری سر چه بود