گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

درویشان را کم آمدن افزونی استبا ناموزون بساختن موزونی است

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۲۸

یاد می داری که با من جنگ در سر داشتیرای رای توست خواهی جنگ خواهی آشتی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۹

کوچک بودن بزرگ را کوچک نیستآن کوچکی از کمال باشد شک نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

صاحب نظران آینه یکدیگرنددر منزل خود چو آینه بی خبرند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

از علم همه حلم و تواضع زایدوز جهل همه گند دماغ افزاید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۲

هر کس که زمام نفس محکم گیردباید که شراب وصل آن دم گیرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۳

شادی طلبی برو گدای همه باشبیگانه خویش و آشنای همه باش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

چون باد به کوی دوست تازان می باشدر آتش عشق او گدازان می باش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

پاک آمده ای در طلب پاکی باشروشاد بزی بر سر غمناکی باش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۶

از علم اگر دل تو را هست چراغهان تا ننهند علم تو را بر دل داغ

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۷

در راه تواضع ار سرافکنده شویسردار سلاطین شوی اربنده شوی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۸

مردم زفروتنی قرین می گردددر خاتم انبیا نگین می گردد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۲۹

سست پیمانا به یک ره دل ز ما برداشتیآخر ای بد عهد سنگین دل چرا برداشتی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۹

در عشق حمول و حمله کش می باشموندر صف عاشقان کش می باشم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۰

زین گونه که نعمت تو فرماید کردهر لحظه هزار شکر می باید کرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

شکرانه آنک خواجه بنده نییوندر پی رزق خود پراکنده نیی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۲

دلداری کن اگر دلی داری توهر دل که به تو رسد نگه داری تو

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۳

گفتم که یکی روز بپرسم خبرشتابوک برون رود تکبر زسرش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۴

از مهر تو بر پای دلم قید شدهمپسند مرا اسیر هر کید شده

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۵

جان گرچه که نیست حضرتت را درخورددام کرمت شیفتگان را پرورد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۶

ثابت قدمان راه صحبت پیوستاز دوست نشویند به هر گردی دست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷

در خون جگر اگر در آغشته منماز کس بنرنجم چو سررشته منم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۸

آن را که دل از راه صفا پر نور استاز طبع و هوا و خشم و خشیت دور است

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۳۰

ندیدمت که بکردی وفا بدان چه بگفتیطریق وصل گشادی من آمدم تو برفتی