گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

با برگ مژه سد سکندر سفتنصد آتش نمرود به دیده سفتن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

خواهی که بر خدای باشی مقبولنیک همه خلق گو و می باش حمول

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

تا خانقه حرص تو ویران نشوددشوار زمانه بر تو آسان نشود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴

هان ای واحد زباد حرصی تو اسیرزان نیست تو را زآتش حرص گزیر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

از آتش حرص و آز تا چند نفیرای آب زروی رفته پندی بپذیر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶

گر بر سر نفس عقل را میر کنمبر گردن او زتوبه زنجیر کنم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷

ای خواجه یقین را به گمان می طلبیوز نکته آن اگر نشان می طلبی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۳۳

ای باد بامدادی خوش می روی به شادیپیوند روح کردی پیغام دوست دادی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

گر با خردی تو چرخ را بنده مشودر پای طمع خوار و سرافکنده مشو

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۹

خود را به طمع درین بلا افکندیبگسل زطمع تا تو درو پیوندی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

ای دل چو نصیب تست سرگردانیاز طالع شوم خود چه سرگردانی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

در راه طلب زنیست هستی خیزداثبات درستی از شکستی خیزد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۲

صوفی غم جان خور تو غم نان تا کیوز پرورش این تن نادان تا کی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۳

از کم خوردن زیرک و هشیار شویوز پر خوردن ابله و بیکار شوی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

قانع به یک استخوان چو کرکس بودنبهتر که طفیل نان ناکس بودن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

معشوقه عیان بود نمی دانستمبا ما به میان بود نمی دانستم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۶

از عقل و هنر هر آنک بی مایه بوداز مرتبه بر بلندتر پایه بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۷

تا در سر تو مایه مایی و منی استآگه نشوی که مایه کار تو چیست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۳۴

دیدی که وفا به جا نیاوردیرفتی و خلاف دوستی کردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۸

هر ذره که در هوای او گردان استصد چون سر کیقباد و نوشروان است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۹

تا هستی خود را نکنی دامن چاکثابت نشود تو را قدم بر افلاک

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۰

به بین نشود کس به تکبر کردننتوان به تکلف شبه را در کردن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

ای خلقت تو زخاک وز آب منیچندین چه تکبر کنی آخر چو منی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۲

از کبر مدار هیچ در دل هوسیاز کبر به جایی نرسیده است کسی