گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۳

آن کس که سرشته باشد از آب منیاو را نرسد که او کند کبر و منی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۴

دردا که تو از غرور وز بی خبریبس بی خبری از آنچ بس بی خبری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۵

الورد یقول بعد ما کنت اناسقد صرت من العجب مهانا واداس

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۶

ای خسته و بسته از پس بینی خویشبینی که چه بینی تو زخود بینی خویش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷

از خود بینی اگر شوی مست غروردوران فلک بر تو شود دیده مور

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۳۵

مپرس از من که هیچم یاد کردیکه خود هیچم فرامش می نگردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۸

ای نفس به سوی حق چنین نتوان شددر حضرت او بی دل و دین نتوان شد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۹

رو دیده بدوز تا دلت دیده شودزان دیده جهانی دگرت دیده شود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۰

از خوی بد تو زان همی رنجد کسکاندر نظرت هیچ نمی سنجد کس

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۱

از غایت خودپسندی و خودبینیعالم همه نیکند و تو شان بدبینی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۲

خودبین هرگز به هیچ حاصل نرسدتا جان ندهد به عالم دل نرسد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۳

یک دم چو نیی تو عاشق صادق عیشکی دریابی حلاوت صادق عیش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۴

چون خاک به زیر پایها فرسودنبه زانک به عجب آب روی افزودن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۵

گر بر سر دریا نه سبک تر زخسیدایم زچه در پی هوا و هوسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۶

یکچند دویدیم نه بر راه صواببرداشته از روی خرد پاک نقاب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۷

در عمر درنگ نیست ممکن بشتابآن قدر که ممکن است از وی دریاب

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۳۶

مکن سرگشته آن دل را که دست آموز غم کردیبه زیر پای هجرانش لگدکوب ستم کردی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۸

گر شیر دلی صید هراسان مطلبدشوار شود حاصل آسان مطلب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۹

دل را تو همه جگر دهی افسوس استخود را همه درد سر دهی افسوس است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۰

افسوس که عمر رفت و هشیاری نیستدردا که امید خویشتن داری نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۱

تا گوش دلت به غفلت است آکندهدل را تو مپندار که گردد زنده

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۲

زین سان که توی دیده به خاک آکندهدشوار توان کرد تو را بیننده

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۳

این دل نه همانا که تو با راه آییدر راه بقا چو طالب جاه آیی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۴

صد زخم چشید نفس و افگار نشدصد تجربه کرد عقل و بر کار نشد