گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۱۹

باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شدزلف برهم زدی و وقت پریشانی شد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۰

باز ره بینان نشان از قرب منزل می دهندترسکاران طریق عشق را دل می دهند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۱

باشد که ز رخسار ترا پرده برافتدتا بیخبران را سخن عشق در افتد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۲

با غمت هرچند کار درد ما مشکل شودسرنوشتی از ازل این بود تا حاصل شود

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۳

به بازی حلقه زلف تو دل برد از من و خم زدبه وقت خویش بادا وقت ما را گرچه بر هم زد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۴

به جهان لطیف طبعی که ز خود ملال داردز غم رخش چه گویم که دلم چه حال دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۵

تاب خطت قرار ز بخت سیاه بردمهر رخ تو گوی لطافت زماه برد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۶

تاب رویت رونق خورشید عالم تاب بردخنده لعل تو آب گوهر سیراب برد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۰

صاحب نظر نباشد در بند نیک نامیخاصان خبر ندارند از گفت و گوی عامی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۷

تا بر بیاض رویت خط سیه برآمداز نامه محبان نام گنه برآمد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۸

تاب رویت به فروغ مه تابان ماندسر زلفت به شب تیره هجران ماند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۲۹

تا به رحمت خوان قسمت را مزین کرده انددرخور هر فرقه مرسومی معین کرده اند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۰

تا بنفشه برد بویی از خطت در تاب شدچون لبت را دید کوثر از خجالت آب شد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۱

تا به سودای تو دل را عشق و همت یار شدنقد جان بر کف نهاد و بر سر بازار شد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۲

تا به کی چشم تو جز غارت دین ها نکندگویش از جانب ما تا دگر این ها نکند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۳

تا به کی نقد دلم صرف غم هجران شودای اجل تیغی بزن تا کار من آسان شود

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۴

تا به معنی اهل صورت دم ز آب و گل زدندجان گدازان سکه محنت به نام دل زدند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۵

تا جان ز وفای دهن تنگ تو دم زداز شهر بقا خیمه به صحرای عدم زد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۶

تا جفایی نکشد دل به وفایی نرسدورنه بی درد در این ره به دوایی نرسد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۱

ای دریغا گر شبی در بر خرابت دیدمیسرگران از خواب و سرمست از شرابت دیدمی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۷

تا خرد خیمه سوی عالم جسمانی زدعشق در کشور جان رایت سلطانی زد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۸

تا خطت خود را به سودای خطا خواهد کشیدمرغ جان را دل سوی دام بلا خواهد کشید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۳۹

تا دل به وصف آن دهن عرض تکلم می کنداز غایت دیوانگی گه گه سخن گم می کند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۰

تا دلم شیوه آن زلف دوتا می داندصفت نافه چین فکر خطا می داند