گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۱

تا راهروان در حرم دل نرسیدنددر وادی مقصود به منزل نرسیدند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۲

تا ز خاک قدمت باد خبر می آردسرمه را دیده کجا پیش نظر می آرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۳

تا ز عشق اهل نظر آیینه ای برساختنددوست را هریک به قدر دید خود بشناختند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۴

تا زلف تو دلم را پا بسته بلا کردسرو قدت به شوخی صد فتنه در هوا کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۵

تا زلف رهزن تو ز عنبر کمند کردمشاطه اش گرفت به دزدی و بند کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۶

تا ز نسیم رحتمش رایحه ای به ما رسدبر سر راه آرزو منتظریم تا رسد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۲

آسوده خاطرم که تو در خاطر منیگر تاج می فرستی و گر تیغ می زنی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۷

تا کافر چشمت ز مژه عزم سپه کردبر خون دلم غمزه تو چشم سیه کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۸

تا گرد عارض تو خط سبز بردمیدبر گل بنفشه صدف زد و ریحان تر دمید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۴۹

تا گلشن از طراوت روی تو یاد دادسرو از هوای قامت تو سر به باد داد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۰

تا نخست از طرف عشق تو فرمان نرسیدشرح حال دل موری به سلیمان نرسید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۱

تا نشد زلفت پریشان وقت ما بر هم نزددل کجا گم شد اگر ابروی شوخت خم نزد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۲

ترک چشمت بی سپاه حسن خنجر می زندتا هنوز از جانب رویت چه سر بر می زند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۳

تو را به جز سخن اندر دهن نمی گنجدسخن همین شد و دیگر سخن نمی گنجد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۴

چشمت آزار ما چه می خواهداز دل مبتلا چه می خواهد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۵

چشمت که به جز فتنه گری کار نداردشوخی ست که در شیوه خود یار ندارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۶

چنین که چشم تو پروای دادخواه نداردسزد که دل برد از خلق و جان نگاه ندارد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۳

اگر تو میل محبت کنی و گر نکنیمن از تو روی نپیچم که مستحب منی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۷ - استقبال از حافظ

چو زلف بی قرارش قصد جان کردقرار دل رهین هندوان کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۸

چو سرو هر که در این بوستان هوای تو کردز گریه پای به گل ماند و سر فدای تو کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۵۹

چو عطار صبا در چین زلفت مشک می بیزدچرا پیوسته از سودا به مویی درمی آویزد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۶۰

چون نه شادی و نه محنت به کسی می ماندبه غمش هم نفسم تا نفسی می ماند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۶۱

چو نام مستی نرگس به بزم باغ برآمدز خاک لاله رعنا به کف ایاغ برآمد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۶۲

خدا بتان جفا کیش را وفا بخشدندامت از ستم و توبه از جفا بخشد