گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۸۵

ز غمزه چشم تو چون تیر در کمان آوردخطت به ریختن خون من نشان آورد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۸۶

سپاه عشق از آن لحظه خیمه بالا زدکه سرو قامت جانان علم به صحرا زد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۶

کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منییک نفس از درون من خیمه به در نمی زنی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۸۷

سرشک تا به کی از چشم آن و این افتدمباد کز نظر خلق بر همین افتد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۸۸

سرکشید از کبر ابلیس و چنین مهجور شددعوی حلاج بر حق بود از آن منصور شد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۸۹ - استقبال از کمال خجندی

سرو هرگز در چمن کاری چنین زیبا نکردکز خجالت پیش بالای تو سر بالا نکرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۰

سرو قدت طرف باغ چو پا می ماندشمشاد ز حیرت به هوا می ماند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۱

سریر فقر که با هیچ پادشا ندهندعجب نباشد اگر با من گدا ندهند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۲

سزد که زلف تو آن رخ پی نظاره نمایدچه لازم است مه من که شب ستاره نماید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۳

شبی کآن ماه با ما خوش برآیدعجب نبود که روز غم سرآید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۴

صاحب روی نکو منصب دولت داردخاصه خوبی که نشانی ز مروت دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۵

ز بس کز گریه چشم من به خون ناب می سازدمرا در پیش مردم دم به دم بی آب می سازد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۶

صبا به تحفه نسیمی که دلگشای آردشمامه ای ست که ز آن جعد عطرسای آرد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۷

من چرا دل به تو دادم که دلم می شکنییا چه کردم که نگه باز به من می نکنی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۷

طالب درد عشق تو فکر دوا نمی کندورنه به جان بی دلان عشق چه ها نمی کند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۸

طوطی عقلم که دعوی تکلم می کندچون دهانت نقش می بندد سخن گم می کند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱۹۹

عاقبت حسرت لعل تو دلم را خون کردداغ سودای مرا فکر خطت افزون کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۰

غم نیست اگر زلفت با فتنه سری داردچون نرگس دلجویت با ما نظری دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۱

کس نیست که کار ما برآردکار همه را خدا برآرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۲

کسی چو نیست که پیش تو عذر ما خواهدتو در گذار که عذر تو را خدا خواهد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۳ - استقبال از کمال خجندی

کسی را که رویت هوس می کندکی اندیشه از روی کس می کند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۴

کسی کآشفته سودای آن زنجیر مو آمدبه هرجا رفت چون مجنون نمون شهر و کو آمد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۵

کسی که نسبت قدت به سرو ناز کندچگونه باز به روی تو دیده باز کند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۶

کسی چون گل دهن پرخنده داردکه خود را زاین چمن برکنده دارد