گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۸

ای سرو حدیقه معانیجانی و لطیفه جهانی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۷

کسی کاو به جانان وصالی نداردز جان بهره الا ملالی ندارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۸

کسی که سلسله زلف مشکبو داردکجا به حلقه عشاق سر فرو دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۰۹

کسی کز خوان قسمت مفلسان را جام می بخشدنخست از رحمت عامش گناه عام می بخشد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۰

کمند زلف توام پای بند سودا کردبه عهد سرو قدت فتنه دست بالا کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۱ - استقبال از کمال خجندی

کنون چو در طلبش اشک رو به ره داردچگونه عقل رمیده عنان نگه دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۲

گر ای اشک دیده به خویشت بخواندمرو کآن سیه رو تو را می دواند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۳ - استقبال از کمال خجندی

گر بعد اجل درد تو با خویش توان بردخواهیم سبک درد سر خود ز جهان برد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۴

گر تیغ زند یار نخواهیم حذر کردکز دوست به تیغی نتوان قطع نظر کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۵

گرچه هردم سیل اشک ما به دریا می رودخوشدلم از جانب او هرچه بر ما می رود

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۶

گرچه دل بهره ز کیش تو خدنگی دارددیده باری ز گل روی تو رنگی دارد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰۹

بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانیو زین کم تر نشاید کرد در پای تو قربانی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۷

گرچه شب غم ساختم چون شمع من با سوز خودای دل تو باری یافتی از مهر رویش روز خود

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۸

گر ز بالای تو هر ساعت بلا باید کشیدبه ز ناز سرو کز باد هوا باید کشید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۱۹ - استقبال از کمال خجندی

گر شبی ماه رخت پرده ز رو برگیردشمع از حسرت آن سوختن از سر گیرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۰

گر قدح با لب میگون تو لافی داردزو نرنجی که به غایت دل صافی دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۱

گر نه با من سر زلفت به جفا پیدا شددر سرم این همه سودا زکجا پیدا شد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۲

گر ندیدی کز سرای دیده ام خون می چکدساعتی بنشین در او تا بنگری چون می چکد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۳

گر همچو نی دم می زنم از سوز دل خون می رودور خامشم در چنگ دل کارم به قانون می رود

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۴

گل جامه دران بار دگر سر به در آوردوز حال رفیقان گذشته خبر آورد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۵

گهی به پای تو جانم سر نیاز کشیدکه دست از هوس کار غیر باز کشید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۶

گوهر اشکم که راز دل هویدا می کندز آن نشد پنهان که بازش دیده پیدا می کند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۱۰

بنده ام گر به لطف می خوانیحاکمی گر به قهر می رانی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۷

گهی چشمت به نیش غم دلم را ریش می داردگهی قدت به شوخی سرو را پا پیش می دارد