گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۸

گهی که باغ ز فصل بهار یاد دهدبود که شاخ امل میوه مراد دهد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۲۹

گهی کز خوان قسمت مفلسان را کام می بخشندنخست از رحمت خاصش گناه عام می بخشند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۰

گهی که آیت حسن تو را بیان کردندمرا به مسأله عشق امتحان کردند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۱

لبت جان بخش و دلجو می نمایدبه چشمم ز آن همه او می نماید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۲

ما را ز سر خیال تو بیرون نمی شودعهدی که هست با تو دگرگون نمی شود

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۳

ماه رخسار تو دید و عاشقی بنیاد کردگل نسیمت از صبا بشنید و دل برباد کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۴

مرا بی تو راحت الم می نمایدوگر شادمانی ست غم می نماید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۵

مرا تا سوز دل هر شب بلای تن نخواهد شدچو شمع این راز پنهانم تو را روشن نخواهد شد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۶

مرا دوش از آن لب بسی رنگ بودولی چشم تو بر سر جنگ بود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۱۱

بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانیبه غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۷

مرا که دوش زیادت زیاده دردی بودغمی نبود چو مقصود یاد کردی بود

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۸

مرا می سوزد آن بدخو که کار خودنکو سازدعجب گر با چنین خوبی خدا اسباب او سازد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۳۹

مرا یاد آن روی دیوانه کردکه زنجیر زلف تو را شانه کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۰

مسافران که در این ره به کاروان رفتندعجب مدار که از فتنه در امان رفتند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۱ - استقبال از بساطی سمرقندی

میر مجلس که چو لب باده روشن داردمردمی باشد اگر دارد و از من دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۲

ناز مه جز به همین نیست که نوری داردورنه با مهر رخت نسبت دوری دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۳

نکردم جز به زلف یار پیوندکه نتوان کرد خود را بی رسن بند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۴

واقف از جام می لعل تو مدهوشاننددر خور باده لعل تو قدح نوشانند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۵

هر جفایی که کند روی تو نیکو باشدخاصه وقتی که خطت بر طرف او باشد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۶

هر خطایی که سزاوار عتابی باشدعفو فرما که تو را نیز صوابی باشد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۱۲

جمعی که تو در میان ایشانیزآن جمع به در بود پریشانی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۷

هردم از جانب او تیغ بلا می آیدچه بلاهاست کز او بر سر ما می آید

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۸

هردم از غیبم به گوش دل ندایی می رسدکز پی هر درد تشریف دوایی می رسد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۴۹

هردم به صورتی یار دیدار می نمایدگه نور می فروزد گه نار می نماید