گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۰

هرشبی زلفش مرا در بند سودا می کشدلیک آن بدعهد را خاطر دگر جا می کشد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۱

هرکجا خط تو عرض نافه چینی کندمشگ از چین آید و پیش تو مسکینی کند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۲

هرکه زاین وادی به کوی بخت و دولت می رسداز ره و رسم قدم داری و همت می رسد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۳

هرکه سر در قدم مردم مقبل ننهاددر ره عشق قدم بر سر منزل ننهاد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۴

هرگز به جهان چیزی جز یار نمی ماندجز عمر ولی آن هم بسیار نمی ماند

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۵

هندوی زلف تو زآن حال مشوش داردکه به تسخیر دلم نعل در آتش دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۶

یارب کدام دل که ز سوز تو دم نزدقدت کجا رسید که فتنه علم نزد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۱۳

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانیدودم به سر برآمد زین آتش نهانی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۷

یار درد بی دلان را دید و تدبیری نکردوز جفا کاری عفاک الله که تقصیری نکرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۸ - استقبال از کمال خجندی

یار در کار دلم کوشش بسیاری کردعاقبت آه جگر سوختگان کاری کرد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۵۹

از چشم ما چو می طلبد لعل او گهرنامردمی بود که نیاریم در نظر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۰

از گوهر اشک ار نشود دیده توانگرباری شود آبش به لب جوی برابر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۱ - استقبال از حافظ

چه بود افسانه منصور با یارکه کردندش بدینسان زار بردار

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۲

دلا غم یار ما شد دل به جا دارکه او را یافتم یار وفادار

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۳

گر به رویت کنند نسبت حورجان من نسبتی ست دورادور

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۴

عمری دویده ایم به دنبال اهل رازیارب مگر به یار رسم خود تو چاره ساز

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۵

ما را ز روزگار غم روزگار بسجور و جفای دلبر زیبا عذار بس

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۶

آب شد پیش لبت قند چو تر کردیمشدم زد از روی تو آیینه نظر کردیمش

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۱۴

کبر یک سو نه اگر شاهد درویشانیدیو خوش طبع به از حور گره پیشانی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۷

آن دل که به فن برد ز من غمزه مستشپر خون قدحی بود همان دم بشکستش

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۸

آنکه رحمی نیست بر حال منشگر بمیرم خون من در گردنش

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۶۹

اشک چشم من که جان نقد روان می خواندشدیده جرمی دید از آن رو از نظر می راندش

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۷۰

اگر در بند سودا نیست با من زلف مشکینششکست نقد قلب من چرا شد رسم و آیینش

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲۷۱

تا در دلت غمی بود از دلپذیر خویشپوشیده دار از همه ما فی الضمیر خویش