گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۷۸

با قامت تو باغبان سرو صنوبر برکندبا عارضت حور جنان از خویش زیور برکند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۷۹

پیر میخانه چرا دوش مرا بار ندادخامیم دید وز آن آب شرربار نداد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۰

خوابم چو با خیال جمالت یکی شودبر دیده هرمژه زغمت ناوکی شود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۱

آندم که زنم از عشق فرخنده دمی باشددر دادن سر ما را ثابت قدمی باشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۲

المنة لله که شب هجر سرآمدخورشید مراد از افق وصل برآمد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۳

هر که در گلشن دل سرو سمن برداردبایدش دل زگل و سرو سمن بردارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۴

تنها نه ترک بچه من تندخو بوداین خوی تند لازم روی نکو بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۵

ترک من چون سر آن زلف معنبر شکندقیمت مشک ختا رونق عنبر شکند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۶

اگر آه مرا اندر شب هجران اثر باشدکفایت خرمن کون و مکان را یک شرر باشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۷

برون از دیده غواص صد دریای خون آمدکه تا یک گوهر ارزنده از دریا برون آمد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۸

اگر آن ماه پیکر پرده از رخسار برگیردزخجلت ابر را خورشید چون معجر بسر گیرد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸۹

عاشقان را بسر ار تیر بلا میبارندجانب دوست همان به که فرونگذارند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۰

دل سودازده را کار به سامان نرسدتا مرا دست به آن زلف پریشان نرسد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۱

دوستان دلبر بدست افتاد دستی برزنیدزآن می کهنه بیارید و زنو ساغر زنید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۲

زیبا صنما این همه زیبا نتوان بودرعنا پسرا این همه رعنا نتوان بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۳

چو یاد زلف توام در ضمیر می آیدز گفته ام همه بوی عبیر می آید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۴

دلبر از کین بنگر با من دلداده چه کردغم آن سرو سهی با دل آزاده چه کرد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۵

زآن غنچه که از پرده به یک بار برآمدگلزار به جوش آمد گل زار برآمد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۶

آن دو چشم تو که در زیر دو ابروی خمندچون دو مستند که پیوسته پی قصد همند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۷

از مردم چشم تو دل زلفت به یغما می بردجان دستمزد آن دزد را کز دزد کالا می برد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۸

مغبچگان گرد مغان صف زنیدنغمه سرایید و به کف دف زنید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹۹

تا رود جان از تن ما می رودداند این معنی به عمدا می رود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۰۰

هر که دل در خم آنزلف پریشان داردداند آنحال که گو در خم چوگان دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۰۱

گر در حریم عشق کسی محرم اوفتددر سر هوای کعبه و دیرش کم اوفتد