گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۲۶

روزی که آن پری ز نظرها نهان شودشور جنون ز یک یک مردم عیان شود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۲۷

آزار اگر از یار است آزار نباشدهر یار که آزرده شود یار نباشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۲۸

خیمه را لیلی چو بالا می کنداز چه مجنون رو به صحرا می کند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۲۹

ساقیا باده که ایام طرب می آیدشوق در دل ز پی لهو و لعب می آید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۰

صحبتی از جان مگر در پیش جانان گفته اندنور پیدا را حدیث از نار پنهان گفته اند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۱

از که نالم که چنین یا که چنان با ما کردنفس خودکام هوس پیشه مرا رسوا کرد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۲

سفری چون سفر عشق خطرناک نبودکاتشین بوده ره از آب نه از خاک نبود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۳

عشق تا حلقه سحر بر در دل ها می زدعقل از کشور دل خیمه به صحرا می زد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۴

دل که چندی از علایق رسته بوددوش دیدم در کمندی بسته بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۵

این قوم که غارتگر عقل و دل و دینندبیشک زنگه رهزن اصحاب یقینند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۶

در ساغر اگر باده گلنار بخنددنبود عجب ار مست به هشیار بخندد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۷

آن مست که در میکده مستانه بگریداز شیخ حرم به که بافسانه بگرید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۸

آتشی میلی به بالا می کندیا که برقی رو به صحرا می کند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳۹

دو جهان در نظر پاک یکی می آیدبیندار دیو به چشمش ملکی می آید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۰

دوشم بدر خیمه لیلی گذر افتادمجنون صفتم شور جنونی بسر افتاد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۱

دلم جز دوست منظوری نداردکه سینا جز زحق نوری ندارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۲

خضر گر خوش زندگانی می کندزندگانی جاودانی می کند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۳

حال دل گشته دگرگون یا رب این سودا چه بودرفت نایی از میان اندرنی این غوغا چه بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۴

زهر کناره بیغمای گل چه میکوشندزبلبلان چه عجب گر بباغ بخروشند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۵

بی تو ای قوت روان دل را قوت نبودبی غذا ماندن بیمار مروت نبود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۶

چنان پیش رخت مهر منیر از تاب می افتدکه در مهتاب وقتی کرمکی شب تاب می افتد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۷

دوش بی لعل تو صد ره بلبم جان آمدباز میگشت چو میگفتم جانان آمد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۸

شوخ چشمان دلی چو بخراشندنمک از لعل لب بر او پاشند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴۹

بتان که دشمن دین از کرشمه و نازندبسحر و غمزه چو ترکان خانه پردازند