گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۰

ساقی امشب ز رخت نور دگر می تابدآفتابی تو و یا قرص قمر می تابد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۱

طایف کعبه گر شبی بر حرم تو بگذردفسخ کند عزیمت و سر بدر تو بسپرد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۲

آزادگان به قید تعلق کم اوفتندور زانکه لغزشی برود محکم اوفتند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۳

دوستان زود از این شهر کناری گیریدغیر شیراز ره شهر و دیاری گیرید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۴

شاهدان گیسو چلیپا می کنندمسلمین را باز ترسا می کنند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۵

زلفت اصراری که در آزار مردم می کندرم ز زخم نیش او پیوسته کژدم می کند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۶

تکوین خیر و شر نه زشمس و قمر بودعشقست و بس که صادر از او خیر و شر بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۷

خنک آنقوم که در کف می روشن دارندبزم از شعله می وادی ایمن دارند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۸

زاهدان را چو بزلف تو سر و کار افتدکار با سبحه و زنار به پیکار افتد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵۹

آن چه گردون که چنین اختر تابان داردوان چه باغیست که این نوگل خندان دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۰

معاشران دغل صاف عشق می نوشندبه تک پرده اصحاب راز می کوشند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۱

مرغ نوآموز تنگ حوصله باشدزآن سبب از گل مدام درگله باشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۲

یار با ما در انجمن باشدعیش خلوت نصیب من باشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۳

ز باغ وصل تو بوی فراق می آیدز نخل تو ثمر افتراق می آید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۴

رقیب دعوی عامی بصحن بستان کردولی ببوی گلی خود هزار دستان کرد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۵

قضای عشرت ماه صیام باید کردشراب سی شبه امشب بجام باید کرد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۶

دلی زینش مژه گر جراحتی داردکجا جز آن لب پر نوش راحتی دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۷

مطرب این نغمه که بر ساز طرب می بندداز نوا راست عرب را به عجم می بندد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۸

عید است مطرب را بگو چنگی به مزمر برکشدتا زهره در بزم فلک از وجد معجر برکشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶۹

گلبنان انجمن خاص بیاراسته اندبلبلان خوش به نواسنجی برخاسته اند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۷۰

گرجان نبود زنده بجانانه توان بودجانان چونباشد به چه افسانه توان بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۷۱

تا مهم از خانه سر بر می زندآفتابش بوسه بر در می زند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۷۲

وه که بیدار دلان خواب از افسانه شدندآشنایان طریقت همه بیگانه شدند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۷۳

زاهدان بی حد خلل در کار مستان می کنندمیکده بستند و منع می پرستان می کنند