گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۷

چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیستمجموع تر از ملک رضا مملکتی نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳

ذات محمد و علی آیینه حق اندآیینه خود ضرورت آن حسن و ناز بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴

کسی که بود سحر با فرشته در محرابشبش بمیکده دیدم سگش دهان لیسید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۵

حیران کارخانه صنعم که صد گرهدر کار عقل مصلحت اندیش ازو بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶

راد در معنی جوانمرد آمدههر که نامش راد دایم نامراد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷

از خوب و زشت دنیا غافل مباش ایدلکاین شاهد از دو رویی سکسار صورت افتاد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸

دلا گر گنج میجویی گدای مرد معنی شودبه صورت گرچه از خلق جهان درویش تر باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۹

گرچه بر ارباب دانش خرمن عالم جوی استلیک از جور فلک صاحب هنر غم میخورد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۰

اگر چه نامه سیاه است در جهان شخصیکه بهر لقمه نانی عذاب خلق بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۱

بنده را مردن از طلب خوشترخاصه ذکر روی بندگی طلبد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۲

مگو که یاد تو اهلی نمیکند نفسیکه ذکر خیر تو تا زنده است میگوید

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۸

تن آدمی شریف است به جان آدمیتنه همین لباس زیباست نشان آدمیت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۳

نرگسش زان زبان چو سوسن نیستکه به سیم و زرش نیاز بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۴

اگر غمی رسد از دهر شاد باش ایدلکه غم نشانه شادیست هر کرا دادند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۵

بغیر حق دل اهلی ز هرچه لذت یافتبذات حق که در آخر تمام زحمت بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۶

یار از آیینه نقش خود را دیدزان در آیینه بیش می نگرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۷

ذره خاکی که دست قدرت او را برگرفتآدم از سیر و سلوک و گردش اطوار شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۸

بترس از غیرت سلطان عشق ای آنکه می پرسیکه بر خاک زمین دایم چرا افلاک میگردد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹

گر کسی از عشق صورت جان گدازد چون هلالآفتاب حسن معنی حلقه اش بر در زند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰

به نیک و بد مشو ایخواجه شاد و غمگین همکه در جهان همه چیزی ز حال میگردد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۱

زندگی شاخی است سبز و با رفیقان است خوشهر که ماند بی رفیقان شاخ بی برگی بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۲

دم عیسی که می خرد امروزچو خران رخت خوب میباید

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۹

صبحدمی که برکنم دیده به روشناییتبر در آسمان زنم حلقه آشناییت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۳

کسی بکعبه رود کز صفای سینه پاکسر نیاز نهد کعبه را سجود کند