گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۴۶

گر بی‌دل و بی‌دستم وز عشق تو پابستمبس بند که بشکستم آهسته که سرمستم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۴۷

رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستمهم بی‌دل و بیمارم هم عاشق و سرمستم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۴۸

در مجلس آن رستم در عربده بنشستمصد ساغر بشکستم آهسته که سرمستم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۴۹

زان می که ز بوی او شوریده و سرمستمدریاب مرا ساقی والله که چنینستم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۰

بستان قدح از دستم ای مست که من مستمکز حلقه هشیاران این ساعت وارستم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۱

گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتمتو قصه خود می گو من قصه خود گفتم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۲

ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردمبرگشت سر از مستی تخلیط و خطا کردم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۳

در آینه چون بینم نقش تو به گفت آرمآیینه نخواهد دم ای وای ز گفتارم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۴

گفتم به مهی کز تو صد گونه طرب دارمگفتا که به غیر آن صد چیز عجب دارم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۵

ای خواجه سلام علیک من عزم سفر دارموز بام فلک پنهان من راه گذر دارم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۶

توبه نکنم هرگز زین جرم که من دارمزان کس که کند توبه زین واقعه بیزارم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۷

من خفته وشم اما بس آگه و بیدارمهر چند که بی‌هوشم در کار تو هشیارم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۸

یک لحظه و یک ساعت دست از تو نمی‌دارمزیرا که توی کارم زیرا که توی بارم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۵۹

تا عاشق آن یارم بی‌کارم و بر کارمسرگشته و پابرجا ماننده پرگارم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۰

بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورمبرده ز فلک خرقه آورده که من عورم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۱

پایی به میان درنه تا عیش ز سر گیرمتو تلخ مشو با من تا تنگ شکر گیرم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۲

صورتگر نقاشم هر لحظه بتی سازموانگه همه بت‌ها را در پیش تو بگدازم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۳

شاگرد تو می باشم گر کودن و کژپوزمتا زان لب خندانت یک خنده بیاموزم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۴

سر برمزن از هستی تا راه نگردد گمدر بادیه مردان محوست تو را جم جم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۵

ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانمزان روی که حیرانم من خانه نمی‌دانم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۶

در عشق سلیمانی من همدم مرغانمهم عشق پری دارم هم مرد پری خوانم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۷

این شکل که من دارم ای خواجه که را مانمیک لحظه پری شکلم یک لحظه پری خوانم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۸

امروز خوشم با تو جان تو و فردا هماز تو شکرافشانم این جا هم و آن جا هم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۴۶۹

بیخود شده‌ام لیکن بیخودتر از این خواهمبا چشم تو می گویم من مست چنین خواهم