گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۹

ساقی ز درت نظر نخواهیم گرفتگر هم بکشی حذر نخواهیم گرفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۰

ساقی به برم گر بت یاقوت لبستور آب خضر بجای آب عنب است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱

ساقی ز میی که لعلت او را ساقیستدل برنکنم تا دمی از من باقیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲

ساقی می رخسار تو جان همه استدلدار منست و دلستان همه است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳

ساقی غم من بلند آوازه شدستسر مستی من برون ز اندازه شدست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴

ساقی بحیات جان کسی رهبر نیستور نیز به از می و ساغر نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵

ساقی نظری که دل ز اندیشه تهیستشیران همه رفتند و سر بیشه تهیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۶

ساقی که رخش ز جام جمشید به استمردن برهش ز عمر جاوید به است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷

ساقی که لبش مفرح یاقوت استدلرا غم او قوت و جان را قوت است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸

ساقی دل من ز مرده فرسوده ترستکو زیر زمین ز من دل آسوده ترست

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - درستایش اتابک مظفرالدین سلجوقشاه

در بهشت گشادند در جهان ناگاهخدا به چشم عنایت به خلق کرد نگاه

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹

ساقی حذر از غم توام آه که نیستصبرم ز رخت حقست آگاه که نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰

ساقی دل من ز دست اگر خواهد رفتبحرست ز خود کجا بدر خواهد رفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱

ساقی گل و سبزه بس طربناک شدستدریاب که هفته دگر خاک شدست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲

ساقی می کهنه یار دیرین منستبی دختر رز عیش نه آیین منست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳

ساقی که هلاکم ز غم هجرانتهر جا که روی دست من و دامانت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴

ساقی قدحی که کار دنیا همه هیچاین گفت و شنید و جنگ و غوغا همه هیچ

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۵

ساقی که ز آفتاب رخ مستم کردچون ذره بلند میشدم پستم کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶

ساقی قدحی ورنه حزین خواهم مردمدهوش کنم ورنه چنین خواهم مرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷

ساقی قدحی که گر بتان ناز کنندمستان به نیاز کار خود ساز کنند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸

ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهندخواهم می از آن چشم سیاهم بدهند

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - پند

ای که پنجاه رفت و در خوابیمگر این پنج روزه دریابی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۹

ساقی می اگر ز ساغر جم باشدور درد محبت از خم غم باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۰

ساقی دل من طمع زیاری ببریدو ز بخت امید سایه داری ببرید