گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۱۸ - وله

حلقوم جوالقی چو ساق موزه استو آن معده کافرش چو خم غوزه است

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۱۹ - از قطعات

جوان شد حکیم ما جوانمرد و دل فراخیکی پیرزن خرید بیکمشت سیم ماخ

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۰ - وله

گفتم میان گشایی گفتا که هیچ نایمزد دست بر کمربند بگسست او پرنداخ

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۱ - قصیده فتح سومنات و مدح یمین الدوله محمود غزنوی

جان مرا غمت هدف حادثات کردتا عشق سوی من نظر التفات کرد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۲ - قطعه در پند و اندرز

چرا نه مردم عاقل چنان بود که بعمرچو درد سر کندش مردمان دژم گردند

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۳ - تغزل

چه سود کند که آتش عشقشدود از دل و جان من برانگیزد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۴ - از قصیده ای

زهی بزرگ عطایی که در مضیق نیازامل پناه بدان دست درفشان آورد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۵ - آیینه روی دوست

بر گل رقمی ز مشک ناگاه زدندبر تنگ شکر مورچگان راه زدند

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۷

سودی نکند فراخنای بر و دوشگر آدمیی عقل و هنرپرور و هوش

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۶ - در دور تو

در دور تو عقل کل کنشتی گرددحسن ابدی شهره بزشتی گردد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۷ - وعده دوست

دل دوش هزار چاره سازی میکردبا وعده دوست عشقبازی میکرد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۸ - کاروان عمر

صبح است و صبا مشک فشان می گذرددریاب که از کوی فلان می گذرد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۲۹ - رباعی

در تو دل خسته نظری تیز نکردکز دیده هزار گونه خونریز نکرد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۰ - رباعی

هرگاه که آن پهن سرون می گذرددر یک دم ازین چرخ نگون می گذرد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۱ - در باره معشوق گفته

نه هم قیمت لعل باشد بلورنه همرنگ گلنار باشد پژند

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۲ - در توصیف ممدوح

دانی که چون رسد بجهان نور آفتابانعام عام او بجهان همچنان رسد

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۳ - از قطعه ای

الا تا زمی از کوه پدید است و ره از سدبه کوه اندر زر است و به ره بر شخ و راود

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۴ - وله

هر که بر درگه ملوک بوداز چنین کار با خدوک بود

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۵ - قصیده در شکایت از روزگار و یاد احباب

فغان ز دست ستمهای گنبد دوارفغان ز سفلی و علوی و ثابت و سیار

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۸

ای صاحب مال فضل کن بر درویشگر فضل خدای می شناسی بر خویش

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۶ - در توصیف بهار و مدح سید ابونصر

بنوبهار جوان شد جهان پیر ز سرز روی سبزه بر آورد شاخ نرگس سر

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۷ - در حصانت قلعه و باره

کهی بلند و بر او قلعه ای نهاده بلندبلندهای جهان زیر و او ز جمله زبر

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۸ - وصف کوه

کهی چون طور سینا بود ازو آویخته ثعبانز پشت او درخشنده کف موسی پیغمبر

عسجدی مروزی

شمارهٔ ۳۹ - از چکامه ای

اخگر هم آتشست ولیکن نه چون چراغسوزن هم آهنست ولیکن نه چون تبر