گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۸۶

عاشقان را در جهان فکر و خیال دیگر استغیر تکمیل خود ایشان را کمال دیگر است

سعیدا

شمارهٔ ۸۷

دل ناخدای بحر تماشای دیگر استاین گوهر یگانه ز دریای دیگر است

سعیدا

شمارهٔ ۸۸

به پیش چشم من دریا چه چیز استبه ذوق خاطرم صحرا چه چیز است

سعیدا

شمارهٔ ۸۹

در خرابات مغانم جا بس استاز دو عالم ساغر و مینا بس است

سعیدا

شمارهٔ ۹۰

حرف آن لب شنفتنم هوس استسخن از باده گفتنم هوس است

سعیدا

شمارهٔ ۹۱

هر شیوه ای که هست در این جا بجا خوش استاز گل صفا و رنگ ز بلبل نوا خوش است

سعیدا

شمارهٔ ۹۲

از خس و خار حوادث قلب ما را کی صفاستعقل تا در خانه ما پیشوا و کدخداست

سعدی شیرازی

شمارهٔ ۲۶ - ترکیب بند

در عهد تو ای نگار دلبندبس عهد که بشکنند و سوگند

سعیدا

شمارهٔ ۹۳

باعث آمدن روح به ابدان عشق استسبب معرفت حضرت انسان عشق است

سعیدا

شمارهٔ ۹۴

بی ظرف را شراب شرربار مشکل استپای برهنه سیر گل و خار مشکل است

سعیدا

شمارهٔ ۹۵

آن را که هوای رخ خوب تو تولاستکفر است ورا مذهب و اسلام تبراست

سعیدا

شمارهٔ ۹۶

آنچه می دانی تو در باطن نهان اظهار ماستهر که می خواهد ببیند روی حق دیدار ماست

سعیدا

شمارهٔ ۹۷

آن خانه برانداز که خود راهبر ماستهمخانه ما همره ما همسفر ماست

سعیدا

شمارهٔ ۹۸

هر چیز که رو می دهد از ماست که بر ماستهر چند که او می دهد از ماست که بر ماست

سعیدا

شمارهٔ ۹۹

صافیدلی چو آینه در این زمان کم استور هست همچو آب روان در پی هم است

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۰

آن آفرین جهان که نگهدار عالم استهر دلبر زمانه هم اغیار عالم است

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۱

آن که نامش جان جانان است آن جانان ماستآن که قربان می شود هردم به جانان جان ماست

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۲

نه همین خنده گل از پی نشو است و نماستای بسا گریه که چون شمع ز باد است و هواست

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۳

چه شور است این که در کاشانه ماستکه عقل ذوفنون دیوانه ماست

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۴

جولانگه معنی دل هشیار نعیم استفیض سحر از دیده بیدار نعیم است

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۵

در خانه ای که جای کسی نیست جای ماستبامی که بر هواست بنایش بنای ماست

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۶

جفاهای نگاهش ظاهر از لب های خندان استجهان را دوستی امروز از صبحش نمایان است

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۷

جامه از رنگ و از گلشن بدن استآفتابی به زیر پیرهن است

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۸

وعظ ما ناگفتن است و درس ما ناخواندن استراه ما نارفتن و بنیاد ما افتادن است