گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۱۷۶

از ره عیش و نشاط ای چرخ گردیدن نداشتدر زمان ما بساط خویش برچیدن نداشت

سعیدا

شمارهٔ ۱۷۷

می توان جان باخت اما از وفا نتوان گذشتمگذر از حق از سر این ماجرا نتوان گذشت

سعیدا

شمارهٔ ۱۷۸

رخ نمودی و جهان در نظرم دیگر گشتقصد جان کردی و هر مو به تنم خنجر گشت

سعیدا

شمارهٔ ۱۷۹

دیده ای کان صبح را در خواب یافتتا به گردن خویش را در آب یافت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۰

کلیم الله زد فریاد چون بر طور سینا رفتچه حسن است این بت ما را که کوهش دید از جا رفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۱

گر ز عالم داد یا بیداد یا بر باد رفتاز جهان کی رفت چیزی هر چه رفت از یاد رفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۲

ما را نمود روی وز ما رونما گرفتآخر هر آنچه داشت به دل مدعا گرفت

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۶

ای دل فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۳

در شکنج زلف او دل تاب نتواند گرفتچون کتان کام از شب مهتاب نتواند گرفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۴

دل ز تکرار بهشت حور از کوثر گرفتآن قدر سودم به صندل سر که درد سر گرفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۵

شوخ ما رسم قیل و قال گرفتعاشقان را زبان حال گرفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۶

دل بسکه چشم شوخ تو را نام می گرفتچشمم به گریه روغن بادام می گرفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۷

هر که آمد عمر خود را صرف سامان کرد و رفتشمع را نازم که جسم خویش را جان کرد و رفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۸

دلم به گرمی عشق تو باغ باغ شکفتبه سینه از هوس آتش تو داغ شکفت

سعیدا

شمارهٔ ۱۸۹

جوهر تیغی که من بر آن کمر می بینمتسبزه خاک شهیدان تا کمر می بینمت

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۰

ز من جان خواست جانان گفتمش از جان به جان منتبجان و دل کشیدن می توان از جان جان منت

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۱

چند ای عمامه داران بر سر دستار بحثبر سر سجاده و تسبیح و بر زنار بحث

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۲

خلقی که می کنند به آب مدام بحثهرگز نمی کنند به نان حرام بحث

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۷

آهوی روزگار نه آهوست اژدر استآب هوی و حرص نه آبست آذر است

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۳

مگذار در حریم خرابات پای بحثجایی که جام باده بود نیست جای بحث

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۴

به بستن کمرش نیست آن میان باعثکه فکر ما شده چون موی در میان باعث

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۵

خوشم به این مرض و انحراف طبع و مزاجکه جز تو کس نتواند مرا دوا و علاج

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۶

رفتم حباب وار ز خود در هوای موجافتاده ام چو آب روان در قفای موج

سعیدا

شمارهٔ ۱۹۷

تا کرد آن پریرخ و نامهربان خروججان رخت بست و کرد ز تنها روان خروج