گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۲

چه غم آن مهر پیکر از چنان و از چنین داردکه در زیر نگینش آسمانی با زمین دارد

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲

اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۳

مردی که در این ره دل آگاه ندارددر منزل صاحبنظران راه ندارد

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۴

سفر هوشوران زود تمامی داردباده کم نشیه چو افتد رگ خامی دارد

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۵

هر که دارد صنمی جور و جفایی دارددلبر ماست که مهری و وفایی دارد

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۶

سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آردتا دل خسته صاحب نظری نازارد

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۷

جهان تو را به سر انکسار می آردکه تا بزرگ شود در فشار می آرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۸

صبحدم از شب وصل تو اثر می آردآفتاب از سر کوی تو خبر می آرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۴۹

چه دلبری است که هرگاه ناز می آردتمام ناشده نازش نیاز می آرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۰

ذکر تو هوش و فکر تو از خویش می بردبار خودی خیال تو از پیش می برد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۱

در خاطری که آن بت عیار بگذردتا خود چها زسینه افگار بگذرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۲

آشکار ز نظر یار نهان می گذردحیف از این عمر که چون آب روان می گذرد

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳

عاقل از کار بزرگی طلبیدتکیه بر بیهده گفتار نداشت

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۳

از یک نظر لطف که آن مهر لقا کردچون صبحدمی هستی من رو به فنا کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۴

رفت از حریم دیده و دل را کباب کرداین کعبه را به سنگ جدایی خراب کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۵

نشیه سرشار چشم مست ساقی کار کردراه ناهموار هستی را به ما هموار کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۶

نشیه سرشار چشم مست ساقی کار کردراه ناهموار هستی را به ما هموار کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۷

در سواد خط خوبان بسکه دل شبگیر کردهمچو صبح صادقم در این سیاحت پیر کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۸

داغ را چون لاله اجزای بدن خواهیم کردبعد از این مانند گل جا در چمن خواهیم کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۵۹

کام تا هست تو را کامروا نتوان کردتا تو هستی به میان هیچ صفا نتوان کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۶۰

خرمی ز این دو روزه جان نتوان کردخواب در راه کاروان نتوان کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۶۱

دی صبا قصه آن کاکل پیچان می کردجمع می کرد دل خلق و پریشان می کرد

سعیدا

شمارهٔ ۲۶۲

موج خیز گریه ما چشم تر بار آوردصندل پیشانی ما درد سر بار آورد

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴

ای دل بقا دوام و بقایی چنان نداشتایام عمر فرصت برق جهان نداشت