گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۴۳۸

منتظر جمال او انس و اجنه و ملکآینه دار طلعتش هفت زمین و نه فلک

سعیدا

شمارهٔ ۴۳۹

برکنید ای بت پرستان از ته دل دل ز سنگکی شود آسان شما را حل این مشکل ز سنگ

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۰

عافیت را جامه گر بردوش ما افتاده تنگاهل دل را از لباس پاره نبود عار و ننگ

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۱

عکس رخساره معشوق نماید در سنگمی برد روی نکویان ز دل آینه زنگ

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۲

ز چنگ و عود شنیدم به گوش حال نه قالکه آب بی توحرام است باده با تو حلال

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲

دزد تو شد این زمانه ریمنآن به که نگردیش به پیرامن

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۳

بیت معموری که نامش تن نهاده ذوالجلالچار دیواری است بر پا لیک در دست خیال

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۴

اهل عرفان را نباشد فکر سبز و زرد و آلهر چه افتد در کف دریا بود رزق حلال

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۵

از آن زمان که غم او گرفته جای خیالدگر به گوشه دل کم رسیده پای خیال

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۶

بگذاشتم چو مهر نشانی ز دود دلگردون مثال طاق روانی ز دود دل

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۷

گر شوی واقف تو ای بی حاصل از اسرار دلحال دنیا و مافیها کنی در کار دل

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۸

نگهش خاطر آگاه نماند در دلجلوه قامت او آه نماند در دل

سعیدا

شمارهٔ ۴۴۹

کس را چه آگهی است ز فکر متین دلسرها شکسته بر سر آیین و دین دل

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۰

دارد بت نازک دلم صد جان به قربان در بغلهر تار کفر زلف او پیچیده ایمان در بغل

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۱

شد شبنم بی مهر روان بر ورق گلبلبل شده سرمست ز بوی عرق گل

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۲

ریزد خزان به خاک چو برگ و نوای گلجز عندلیب نیست کسی آشنای گل

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳

دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۳

تشبیه تا به رنگ تو کردند روی گلهرگز نمی رود ز دلم گفتگوی گل

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۴

به جمال تو بود دیده بینا مشغولبه خیال تو بود خاطر دانا مشغول

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۵

رزق و روزی را خدا چون گشته از اول کفیلپس مگردان رو ز باب الله حق نعم الوکیل

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۶

گذشتم از می و از صاف و درد و شیشه و جامکه هر سه بی ته و بی حاصلند و بی انجام

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۷

کی شود با بوالهوس آن کاشف اسرار راممی دهد بی نشیه را پیر مغان از باده جام

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۸

تأثیر نیست در نفس مرد ناتمامبی لذت است میوه چو افتد ز شاخ خام

سعیدا

شمارهٔ ۴۵۹

نی همین از خودنمایی پا و سر پیچیده امخویش را در جیب صد عیب و هنر پیچیده ام