گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۲

به گرد کوی جانان های های ساکنی دارمچو پای مور در این ره صدای ساکنی دارم

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶

تو بلند آوازه بودی ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۳

من دورم و من دورم مهجورم و مهجورمبی روی تو مجبورم بی لعل تو مخمورم

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۴

از دم تیغ غم او هر نفس خون می خورمکس نمی داند که من این باده را چون می خورم

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۵

نگیرم گوشه از راه خدنگت گر گمان باشمزمین بوس تو می آرم بجا گر آسمان باشم

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۶

کی جفای می و معشوقه و مهتاب کشممن که خون جگر خود چو می ناب کشم

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۷

دور از رخش چها من بیتاب می کشممنت ز درد خون ز رگ خواب می کشم

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۸

منت اغیار و آزار ملامت می کشممی کشم باری اگر بار ملامت می کشم

سعیدا

شمارهٔ ۴۸۹

ندارد منت بار لباس از هیچ کس دوشمنباشد چون کمان غیر از خدنگ غم در آغوشم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۰

بنمای رو که واله آن روی چون گلمقربان شوم تو را چه کنم بی تحملم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۱

حال من این است غیر حال ندانمعاشقم و رسم قیل و قال ندانم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۲

از حال من مپرس و ندامت کشیدنمخو گشته پشت دست به دندان گزیدنم

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷

گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیه کاری

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۳

باز حرف از ناز خوبان می زنمطعنه ها بر کفر و ایمان می زنم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۴

به هر چمن که وصال تو را خیال کنمچون گل به خون جگر رنگ خویش آل کنم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۵

به یاد روی تو خورشید را نظاره کنمخیال چشم تو را روز و شب چه چاره کنم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۶

من نه آنم که زنم ساز و به خود گریه کنمخنده بر چرخ بد انداز و به خود گریه کنم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۷

گاه چون ظاهرپرستانش عبادت می کنملیک از آن بسیار می ترسم که عادت می کنم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۸

همچو گل راز درون خود نمایان می کنمخویش را در عین جمعیت پریشان می کنم

سعیدا

شمارهٔ ۴۹۹

با بتان من عشقبازی می کنمعشق را من دلنوازی می کنم

سعیدا

شمارهٔ ۵۰۰

می سزد گر کله خویش به سر کج بینممن که چون لاله ز خون دل خود رنگینم

سعیدا

شمارهٔ ۵۰۱

نفع آن است که من نافع خود می بینمصنعت آن است که من صانع خود می بینم

سعیدا

شمارهٔ ۵۰۲

من نه این آب روان از لب جو می بینمنفس اوست که من از دم او می بینم

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸

سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری