گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۵۲۵

آخرت منظور اگر باشد ز دنیا آمدنکعبه رفتن نیست کمتر از کلیسا آمدن

سعیدا

شمارهٔ ۵۲۶

چو به درد خوی کردی به دوا توان رسیدنبه قضا رضا چو دادی به خدا توان رسیدن

سعیدا

شمارهٔ ۵۲۷

بیا به وادی بیداد تخت و چادر زنبه قتل هر دو جهان دست و آستین بر زن

سعیدا

شمارهٔ ۵۲۸

شده شرمسار به دوران تو پیمانه حسننگهت مست می و چشم تو میخانه حسن

سعیدا

شمارهٔ ۵۲۹

خلقش کند عمارت مهمانسرای حسنآن نوخطی که ریخته باشد بنای حسن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۰

دمی در پای خم سرمان و بحر و بر تماشا کنبیا و آنچه جم می دید در ساغر تماشا کن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۱

به حال عالم افسرده دیده ای تر کنچو ابر بر سر این خاک گریه ای سر کن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۲

از چشم خود ای دلبر شایسته حذر کنتو خسته نه ای ای نفس از خسته حذر کن

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱

بسوز اندرین تیه ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۳

سخن اهل دلی را سخن ماست مکنجامه کعبه بر این قامت ناراست مکن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۴

پیش هر کس شکوه از گردون دون پرور مکندفتر جمع دل غمدیده را ابتر مکن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۵

ای کرده وطن تن به سوی جان سفری کناز جان گذر و جانب جانان نظری کن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۶

ببر طمع ز زمین خرقه آسمانی کنچو مهر نور به هر ذره میهمانی کن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۷

باز تا در جلوه آمد جام صهبا در چمنلاله پر خون کرد از غیرت قدح را در چمن

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۸

مگذر ز راستی و ببین بر کمال مناز خاک قد خمیده برآید نهال من

سعیدا

شمارهٔ ۵۳۹

برقع از رخ برگرفتی آفتاب آمد برونزلف را کردی پریشان مشک ناب آمد برون

سعیدا

شمارهٔ ۵۴۰

صبحدم مطلوب چون مست شراب آید برونز آه صدیقان او بوی کباب آید برون

سعیدا

شمارهٔ ۵۴۱

عهد کی از عهده پیمانه می آید برونتوبه ها اشکسته از میخانه می آید برون

سعیدا

شمارهٔ ۵۴۲

هر کس شکست طره پرپیچ و تاب اوزلفش چو مار گشت و درآمد به خواب او

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲

همی با عقل در چون و چراییهمی پوینده در راه خطایی

سعیدا

شمارهٔ ۵۴۳

چه هشیار است در انداز چشم می پرست اوکه هرگز یک دلی بیرون نمی آید ز شست او

سعیدا

شمارهٔ ۵۴۴

به بحر شور زده غوطه آب نیل از توبه چاه رفته فرو یوسف ذلیل از تو

سعیدا

شمارهٔ ۵۴۵

به دل ها ناوک انداز است دایم ابروان توجدا هرگز ندیدم تیر مژگان از کمان تو

سعیدا

شمارهٔ ۵۴۶

صلح و صفا بود مرا جنگ تو و جفای توتن به قضا سپرده ام در طلب رضای تو