گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۴ - از یک غزل

بی روی دوست دوش شب ما سحر نداشتسوز و گداز شمع و من و دل اثر نداشت

سعیدا

شمارهٔ ۸۰

کوه غم یار کندن آسان نشودتا تیشه طبع نفس سوهان نشود

سعیدا

شمارهٔ ۸۱

از ذکر زبان انس به جانان نشودبی جاذبه کس صاحب عرفان نشود

سعیدا

شمارهٔ ۸۲

از مطلب من درد طلب من زایدوز راحت من گرد تعب می زاید

سعیدا

شمارهٔ ۸۳

اشعار سعیدا به نظامی نرسیدلطف سخنش به خاص و عامی نرسید

سعیدا

شمارهٔ ۸۴

ای هرزه درا ناله و افغان بگذارتا دم نزنی دگر دل و جان بگذار

سعیدا

شمارهٔ ۸۵

خواهی که رسی به دوست جولان بگذاراول سر خویش را قربان بگذار

سعیدا

شمارهٔ ۸۶

ای آن که تویی ز عقل ها بالاترپی برده به کنه ذات تو کس کمتر

سعیدا

شمارهٔ ۸۷

خواهی که رسی به دوست از جان بگذرو آن گاه ز دین و دل و ایمان بگذر

سعیدا

شمارهٔ ۸۸

بسیار به بر و بحر کردیم سفریک چند قدم زدیم در کوه و کمر

سعیدا

شمارهٔ ۸۹

تا زهر غمت بود نخوردیم شکرخمری نچشیدیم بجز خون جگر

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۵ - اشک یتیم

روزی گذشت پادشهی از گذرگهیفریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست

سعیدا

شمارهٔ ۹۰

بی تو نفسی خوش نکشیدم هرگزوز باغ جهان گلی نچیدم هرگز

سعیدا

شمارهٔ ۹۱

گویند که حق یار نمازی است و بسعرفان وجود دلنوازی است و بس

سعیدا

شمارهٔ ۹۲

گویند خدا ز روزه راضی است و بسیا معرفتش حج و نمازی است و بس

سعیدا

شمارهٔ ۹۳

از خوان غمش حواله ای دارم بسچون درد از او نواله ای دارم بس

سعیدا

شمارهٔ ۹۴

لعنت بر نفس ما و بر کردارشبر مطلب و بر مقاصد بسیارش

سعیدا

شمارهٔ ۹۵

آنان که به دعوا شده سادات مثالسادات شدن به صورت امری است محال

سعیدا

شمارهٔ ۹۶

گویند کسانی که جهان است خیالچیزی که خیال است حرام است حلال

سعیدا

شمارهٔ ۹۷

تا صبح نشستم من و جان بر در دلدیشب که نهان بود ز من پیکر دل

سعیدا

شمارهٔ ۹۸

چون کرد ظهور نور تابنده دلتو صاحب دل شدی و من بنده دل

سعیدا

شمارهٔ ۹۹

دیروز درآمدم به کاشانه دلبینم که چه می کنی تو در خانه دل

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۶ - امروز و فردا

بلبل آهسته به گل گفت شبیکه مرا از تو تمنایی هست

سعیدا

شمارهٔ ۱۰۰

تا کرد قبای ناز را بر تن گلدر پایش ریخت رنگ از دامن گل