گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۰۶

آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان منای عقل عقل عقل من ای جان جان جان من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۰۷

ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه منوی بس که از آواز قش گم کرده‌ام خرگاه من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۰۸

با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق منبیگانه می باشم چنین با عشق از دست فتن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۰۹

بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار منگفتم درآ پرنور کن از شمع رخ اسرار من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۰

من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردماناین دزد ما خود دزد را چون می بدزدد از میان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۱

خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکنای ماه برهم می زنی عهد ثریا نی مکن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۲

ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بینای تو چنین و صد چنین مخدوم جانم شمس دین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۳

کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر منشکر خدا را که خرم برد صداع از سر من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۴

عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل منگفتم می می نخورم گفت برای دل من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۵

من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشانمن بکشم دامن تو دامن من هم تو کشان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۶

آینه‌ای بزدایم از جهت منظر منوای از این خاک تنم تیره دل اکدر من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۷

قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل منوا دل من وا دل من وا دل من وا دل من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۸

قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل منوا دل من وا دل من وا دل من وا دل من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۱۹

کافرم ار در دو جهان عشق بود خوشتر از ایندیده ایمان شود ار نوش کند کافر از این

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۰

هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشینصبر تو کو ای صابر ای همه صبر و تمکین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۱

آب حیات عشق را در رگ ما روانه کنآینه صبوح را ترجمه شبانه کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۲

ای شده از جفای تو جانب چرخ دود منجور مکن که بشنود شاد شود حسود من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۳

سیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه منسیر مشو ز رحمتم ای دو جهان پناه من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۴

سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای منجور مکن جفا مکن نیست جفا سزای من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۵

من طربم طرب منم زهره زند نوای منعشق میان عاشقان شیوه کند برای من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۶

هر کی ز حور پرسدت، رخ بنما که هم‌چنینهر کی ز ماه گویدت، بام برآ که هم‌چنین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۷

دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکنچون خَمُشان بی‌گنه، روی بر آسمان مکن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۸

باز نگار می کشد چون شتران مهار منیارکشی است کار او بارکشی است کار من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۲۹

گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار منهیچ مباش یک نفس غایب از این کنار من