گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قاسم انوار

بخش ۱۳ - قسم نهایات

معرفتپس بقای جان باشدپس فنا ملک جاودان باشد

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۰۷ - قدر هستی

سرو خندید سحر بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱

آسودگی کجا دل بیتاب من کجاشوق سفر کجا و قرار وطن کجا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲

من و بزمی که به مژگان نرسد خواب آنجاشود آرام می و ساغر سیماب آنجا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳

دل و جان سیرگاه یار خواه اینجا و خواه آنجامن و بزمی که از خود می رود یاد نگاه آنجا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴

بحر عشق است و وفا گوهر پاک است اینجاکشتی چاره گران سینه چاک است اینجا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵

بی غنچه و لاله داغ پیدابی نقش قدم سراغ پیدا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶

جنون نمی کند از خویشتن جدا ما راچه احتیاج به یاران آشنا ما را

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۰۸ - قلب مجروح

دی کودکی بدامن مادر گریست زارکز کودکان کوی به من کس نظر نداشت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷

روشنگر چشم و دل ما کن شب ما راصیقل نزند تیره دلی مطلب ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸

از بسکه غمت گداخت ما رانتوان از ما شناخت ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۹

به امید کسی نگذاشت بیدادش دل ما راخدا اجری دهد در کشتن ما قاتل ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۰

سیرکن نو رسیده ما راوحشت آرمیده ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۱

هوا گلشن به گلشن می کشد دیوانه ما رازخون توبه موج گل کند پیمانه ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۲

اندیشه کند قبله شکیبایی ما راآیینه کند آینه رسوایی ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳

یا جلوه مده فرشته ها رایا خام مکن برشته ها را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴

فسونی خوانده چشمت شیشه ها راکه نرگسدان کند اندیشه ها را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵

به دل دوزد نگاهت سینه ها رابه گل گیرد رخت آیینه ها را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶

گفتن راز چرا عربده پرداز چرابه نیازی که نفهمیده ای این ناز چرا

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۰۹ - کارآگاه

گربه پیری ز شکار اوفتادزار بنالید و نزار اوفتاد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۷

گر یار در دل است عبث آرزو چراگر دیده محو اوست دگر جستجو چرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۸

چه گویم با کسی راز دل دیوانه خود راکه خوابم می برد گر سرکنم افسانه خود را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۹

زوالی نیست دست پیشتر رازدم در پرده راه هر نظر را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۰

چو آیینه در دل گدازم نفس راشکستن مبادا طلسم قفس را