گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۲

شرم رخت به دیده نقاب سمن گرفتشوق لبت ز غنچه گلاب سخن گرفت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۳

جایی که عقل دامن تدبیر می گرفتدیوانه زلف حلقه زنجیر می گرفت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۴

فرصت مجنون اگر دنبال محمل می گرفتنقش پای ناقه صحرا در سلاسل می گرفت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۵

گر عسس مال کسی از دزد معنی می گرفتهر دل آیینه از دست تو حالی می گرفت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۶

جلوه حسن تو بس در صورت و معنی گرفتمی توان از گرد مجنون دامن لیلی گرفت

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۴۷ - نا اهل

نوگلی روزی ز شورستان دمیدخار آن گل دید و رو در هم کشید

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۷

آمد از ذوق تپیدن نفس از یادم رفتنگهی کرد که صد ملتمس از یادم رفت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۸

از پاک بینشی دل اهل نظر شکفتاین غنچه از طراوت آب گهر شکفت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۹۹

داروی هوش و هوش ربایی خوشا دلتآیینه ساز عربده هایی خوشا دلت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۰

پرده چشم سمن پیراهنتجای بوی پیرهن پیراهنت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۱

ای چار رکن عالم خشتی ز بارگاهتخورشید سرفرازی در سایه کلاهت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۲

نگشته مست تو هرگز به هیچ در محتاجمباد چشم و دل ما به یکدگر محتاج

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۳

مگشای پیش هر کس بار فسانه چون موجبند زبان ندارند اهل زمانه چون موج

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۴

گه به درد و گه به داغ ما مپیچاینقدرها در سراغ ما مپیچ

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۵

لطف سخن و تازگی لفظ و ادا هیچبیتابی ما حیرت ما شکوه ما هیچ

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۶

بیند اگر ز گرد ره او رواج صبحخورشید تکیه گه نکند تخت عاج صبح

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۴۸ - ناتوان

جوانی چنین گفت روزی به پیریکه چون است با پیریت زندگانی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۷

آن میگساری شب و این دور باش صبحشکر مدار شام کنم یا معاش صبح

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۸

گل گل شکفته از شفق فیض باغ صبحپر گشته از شراب تماشا ایاغ صبح

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۰۹

شب روز شد به یاد تو روشن چراغ صبحبا ساغر ستاره کنم سیر باغ صبح

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۰

دل صاف می کند ز کدورت ایاغ صبحتا افکند سیاهی شب را ز داغ صبح

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۱

بسکه از مهر او گداخته صبحعلم صدق بر فراخته صبح

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۲

جذبه شوق که می ریخت به پیمانه صبحمست خورشید برون تاخته از خانه صبح

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۳

سیم اشکم صیقل آیینه گل های صبحمی توان دیدن خیال رویت از سیمای صبح