گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۴

گشته تا صیاد ما مژگان شوخکرده صید مدعا مژگان شوخ

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۵

که گفته سنگ دلت کفه محبت باددعای کیست که صبرم رمیده طاقت باد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۶

اضطرابم رهین طاقت بادوحشتم صید دام الفت باد

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۴۹ - نامه به نوشیروان

بزرگمهر به نوشین روان نوشت که خلقز شاه خواهش امنیت و رفاه کنند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۷

رنگ شکسته از گل رویش عیان مبادپژمردگی شکفته این گلستان مباد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۸

بی یاد قامتش دل بیتاب من مبادچون سرو خوشخرام نباشد چمن مباد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۱۹

گلشن آرای خیالم حسن محجوب تو بادلاله زار خاطرم داغ دل آشوب تو باد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۰

غمی که درد نیفزود ننگ سلسله بادلبی که شکر نفرسود ساغر گله باد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۱

عنان دل به مژگان می توان داددو عالم را به طوفان می توان داد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۲

رشته وادی هجر تو گرم سر می دادشوق کی فرصت پرواز کبوتر می داد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۳

اشکم از بس کرده آب روی گل ها را زیادمی توان شبنمی کرد آب دریا را زیاد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۴

گلاب خون و عبیر غبار می طلبدچه قرض کهنه ز ما آن سوار می طلبد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۵

تذرو جلوه ات را دیده من آشیان زیبدهمای نازکت را استخوان از مغز جان زیبد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۶

کجا بی کاوش دردی صد چاک می زیبدهلاک تشنگی را دیده کی نمناک می زیبد

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۵۰ - نشان آزادگی

به سوزنی ز ره شکوه گفت پیرهنیببین ز جور تو ما را چه زخمها بتن است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۷

قطره چون موج اضطراب افتدبر سرش خانه حباب افتد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۸

ز تاب سنبلی صید ضعیفم در کمند افتدز صید غنچه ای گرد سبکروحم بلند افتد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۲۹

آتشی نیست محبت که به ناپاک افتدحیف این شعله نباشد که به خاشاک افتد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۳۰

گلستان شو ز می تا نوبهار از چشم رنگ افتدز بیتابی گلی هر گوشه با سروی به جنگ افتد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۳۱

در دام تمنای تو گر بر سرم افتدپرواز غباری شود و از پرم افتد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۳۲

به لب هردم ز شادی شکر این سودا نمی گنجدکه در دام تغافل غیر صید ما نمی گنجد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۳۳

سخنها بر زبان چون رشته ها بر سوزنی پیچیدخوش آزاری کشد هوشی که در فهمیدنی پیچد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۳۴

دلم تا چند از شرم نگاهی مضطرب گرددهمان بهتر که پیش دادخواهی مضطرب گردد

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴۳۵

همای گرد مجنون تو پرواز آشیان گرددمبادا صید دام موجه ریگ روان گردد