گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۸۹

عشق اول بر دل غم پرور آتش می زندشعله چون بیدار شد در بستر آتش می زند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۰

خاموشی از ترانه ما جوش می زندبیخوابی از فسانه ما جوش می زند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۱

گه نگاهش کاروان چشم آهو می زندگاه چشمش راه یک بتخانه جادو می زند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۲

آنانکه هوس مایده کام شناسندهر ساغر کم حوصله را جام شناسند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۳

سرمه ای هر جا به چشم داغ سودا می کشندمشتی از خاکستر افسرده ما می کشند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۴

دیده را شوخی چشمت دل بیتاب کندخاک را گرد رهت آینه آب کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۵

به تغافل اگرم چشم تو رسوا نکندراز پنهان مرا ورد زبانها نکند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۶

همه دردیم تا دوا چه کندهمه دردیم تا صفا چه کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۷

صف مژگان تو دل را چمن سینه کندنگه گرم تو جان در تن آیینه کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۸

خرم کسی که دل به غمت شاد می کندگلزار خاطری که تو را یاد می کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵۹۹

خار گلزار وفا گل می کندبیزبانی کار بلبل می کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۰

رشک حسنت خار در پیراهن گل می کندطره ات آشفتگی را دام سنبل می کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۱

در گلستان جگر داغ تو بس گل می کندآه من چون شمع از سوز نفس گل می کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۲

نیرنگ باده رفع حجابم نمی کندآتش جدا چو گوهر از آبم نمی کند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۳

در غمش تا سوختم بخت شرارم شد بلندخاک راهش تا شدم نام غبارم شد بلند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۴

در بزم چو با عارض پر نور نشیندصد شمع شبیخون زده از دور نشیند

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۵

یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبودما را سری نبود اگر درد سر نبود

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۶

امشب که خیال رخ او شمع نظر بودبا دل نمک لعل لبش داغ جگر بود

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۷

چون دل ما گر دل یک قطره باران تنگ بوددستگاه گریه بر ابر بهاران تنگ بود

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۸

دوش ساز ناله ام آهنگ بودبا زمین و آسمان در جنگ بود

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۰۹

گر دو روزی کامجو در عشق بی آرام بودهمچو داغ لاله در آتش نشینی خام بود

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۱۰

گر سر و کار کسی با دل نبوداینقدرها کارها مشکل نبود

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۱۱

سرکنم آوارگی منزل همان گیرم نبوددل به دریا افکنم ساحل همان گیرم نبود

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۱۲

از جان که می شنید اگر حرف غم نبوداز دل چه می کشید کسی گر ستم نبود