گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۷۴

ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمینناله من گوش دار و درد حال من ببین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۷۵

عشق شمس الدین است یا نور کف موسی است آناین خیال شمس دین یا خود دو صد عیسی است آن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۷۶

عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آندر دو عالم جان و دل را دولت معنی است آن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۷۷

در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتنتا تو گویی کاین غرض نفی من است از لا و لن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۷۸

ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف منان عشقی مثل خمر ان جسمی مثل دن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۷۹

عاشقان را مژده‌ای از سرفراز راستینمژده مر دل را هزار از دلنواز راستین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۰

یارکان رقصی کنید اندر غمم خوشتر از اینکره عشقم رمید و نی لگامستم نی زین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۱

مطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تنچون زنی بر نام شمس الدین تبریزی بزن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۲

گلسن بنده ستایک غرضم یق اشد رسنقلسن انده یوز در یلنز قنده قلرسن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۳

به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیریننه بدان کیسه پرزر نه بدین کاسه زرین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۴

بده آن مرد ترش را قدحی ای شه شیرینصدقات تو روان است به هر بیوه و مسکین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۵

صنما بیار باده بنشان خمار مستانکه ببرد عشق رویت همگی قرار مستان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۶

صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کننفسی خراب خود را به نظر عمارتی کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۷

هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کنچو حریف نیک داری تو به ترک نیک و بد کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۸

چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبانکه شد ادریسش قیماز و سلیمان به لبان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۸۹

جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدنآنک آموخت مرا همچو شرر خندیدن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۰

جان حیوان که ندیده است به جز کاه و عطنشد ز تبدیل خدا لایق گلزار فطن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۱

همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطنوقت آن شد که درآییم خرامان به چمن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۲

خوی با ما کن و با بی‌خبران خوی مکندم هر ماده خری را چو خران بوی مکن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۳

هیچ باشد که رسد آن شکر و پسته مننقل سازد جهت این جگر خسته من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۴

بشنو از بوالهوسان قصه میر عسسانرندی از حلقه ما گشت در این کوی نهان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۵

اینک آن انجم روشن که فلک چاکرشاناینک آن پردگیانی که خرد چادرشان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۶

چون خیال تو درآید به دلم رقص کنانچه خیالات دگر مست درآید به میان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۹۷

هر که را گشت سر از غایت برگردیدنساکنان را همه سرگشته تواند دیدن