شعرِ فارسی

بخش ۱۸۵ - رجوع به حکایت گدای عاشق

یک کنیز آمد بکف یکتای نانگفت بستان ای گدا اینجاممان

بخش ۱۸۶ - گلستان شدن آتش از برای ابراهیم

رو بخوان از مصحف حق قد نریقد تقلب وجهک نحوالسماء

بخش ۱۸۷ - بلندی رفتن نمرود به تماشای سوختن حضرت خلیل ع

بر لب جویی نشسته با نشاطپهن کرده سبزه از هر سو بساط

بخش ۱۸۸ - تاجری که همه سرمایه ی خود را بوق حمام خرید

این حکایت کرد روزی راستیکان بعینه نقد جان ماستی

هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ ۱۲۳

از عمر تمام بهره برداشت

بخش ۱۸۹ - داستان آن بازرگان که خرما از بغداد به بصره برد بفروشد

بود در عهدی یکی بازارگانمی ندید اصلا ز سودایی زیان

بخش ۱۹۰ - جواب دادن بازرگان پادشاه را

گفت دارم طالعی ای ارسلاننه ز خود بل از خداوند جهان

بخش ۱۹۱ - تتمه حکایت پسر مهتر تاجر

گو پدر را تا دهد سرمایه امبنگرد در سود جستن پایه ام

بخش ۱۹۲ - در خواب دیدن شخصی عابدی را که مرده بود و استفسار احوال آن نشأة

آن یکی از نیکبختان سعیدعابدی را بعد مردن خواب دید

بخش ۱۹۳ - مناجات به درگاه قاضی الحاجات

ای خدا ای بی پناهان را پناهای تو بر شاهان عالم پادشاه

بخش ۱۹۴ - خدای تعالی فرموده ما غرک بربک الکریم

آن یکی کرد این سؤال از آن امامکی تو در فهم و کتاب حق تمام

بخش ۱۹۵ - حکایت آن شخص که خصم گوش او را به دندان مجروح کرده بود

آن فلان بی رحم با دندان گزیدگوشهایم را که خون زانها چکید

بخش ۱۹۶ - حدیث لاجبر ولا تفویض بل امر بین الامرین

هست امر بین امرین ای پسرنشنو از من بلکه بشنو از خبر

بخش ۱۹۷ - توجیه دیگر از برای حدیث لاجبر ولا تفویض

فعل را خواهی کنی و خواه نهجز تو را در فعل و ترکش راه نه

بخش ۱۹۸ - وجه سوم در بیان جبر و اختیار

آنچه فرمودیم در کیفیت استور در آن اختیار و قدرت است

تاب روی تو آفتاب نداشت

غزل شمارهٔ ۱۲۴

بوی زلف تو مشک ناب نداشت

بخش ۱۹۹ - بندگی خدا سبب زندگی حقیقی است

از عنایت گرچه آدم یافت جانلیک جانی بس ضعیف و ناتوان

بخش ۲۰۰ - بقیه حکایت قاضی و خصم مردی که گوش او مجروح بود

گفت قاضی گوش او را ای عمواز چه رو دندان گرفتی روی رو

بخش ۲۰۱ - قربانی نمودن خلیل الرحمن ع فرزند خود اسماعیل ع را

آمد اسماعیل روزی از شکارشامگه بر اشهب دولت سوار

بخش ۲۰۲ - رجوع به حکایت ابراهیم خلیل و اسماعیل ع

تا عیان گردد سر پنهان توپرتو اندازد به عالم جان تو

بخش ۲۰۳ - خواب دیدن ابراهیم ع که اسماعیل را قربان کند

پس در آن شب وه چه شب نوروز اوروز نوروز جهان افروز او

بخش ۲۰۴ - بردن حضرت ابراهیم ع اسماعیل را برای قربانی به صحرای منی

آن شب ابراهیم تا وقت صباحاز نشاط و وجد افشاندی جناح

بخش ۲۰۵ - حکایت مرد روستایی ساده که تخم منار کاشت

روستایی از دهی آمد به شهردید شهری هر طرف با زیب و فر

بخش ۲۰۶ - حکایت آن شخصی که گرفتار دو زن بود و سوء عاقبت آن

هرکسی بستاند از تو بهر خویشعاقبت نی سبلتت ماند نه ریش