شعرِ فارسی

بخش ۲۰۷ - بقیه حال حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل ذبیح

شست هاجر پیکر فرزند راشانه زد آن کاکل دلبند را

بخش ۲۰۸ - رفتن شیطان نزد هاجر به حیله گری و نومید شدنش

هست چون در امر حق بس مصلحتمصلحت ها آدمی را منفعت

درد دل من از حد و اندازه درگذشت

غزل شمارهٔ ۱۲۵

از بس که اشک ریختم آبم ز سر گذشت

بخش ۲۰۹ - نومید شدن شیطان از هاجر و رفتن نزد ابراهیم

آمد و گفت ای خلیل مؤتمنیک نصیحت بشنو از من بی سخن

بخش ۲۱۰ - رفتن شیطان به نزد حضرت اسماعیل ع

چون خلیل الله فکند آن را شهابسوی اسماعیل آمد با شتاب

بخش ۲۱۱ - بیان در اشاره به اسرار صلوة و افعال آن به قول بعض از اهل معرفت

آن اذان و آن اقامه نفخ صورآن ز جا برخاستن بعث و نشور

بخش ۲۱۲ - در بیان آوردن ابراهیم ع اسماعیل را در قربانگاه منی

باز آیم بر سر آن داستانداستان دوستان جانفشان

بخش ۲۱۳ - در بیان فریب دادن نفس اماره آدمی را

در ریاضت روز آوردی به شبشب رسانیدی به روز اندر طلب

بخش ۲۱۴ - از تسویلات نفس آدمی

دیده ای خواهم ازین هم تیزترتا ببینم زیر این مکری دگر

بخش ۲۱۵ - در بیان اینکه اسماعیل گفت ستجدنی ان شاءالله من الصابرین

صبر از آثار جسم ظاهر استدیده های ظاهر آن را ناظر است

بخش ۲۱۶ - در بیان اراده ی ابراهیم ع ذبح فرزند خود اسماعیل را

ای پدر خنجر برآر از آستینبر زمین بگذار از عجزم جبین

بخش ۲۱۷ - شهادت خلاف دادن یکی از ائمه جماعت

آن یکی را بود وامی بر کسیاز اجل بگذشته بود آن را بسی

بخش ۲۱۸ - بقیه داستان ابراهیم و قربانی کردن فرزند خود اسماعیل را

آستین بالا فکند و با طربچهره خندان و تبسم بر دو لب

در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ ۱۲۶

جان نیز خلاصه جنون گشت

بخش ۲۱۹ - خطاب آمدن به ابراهیم قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْیا و فدا آمدن به جهت اسماعیل

بود با خنجر خلیل اندر عتابکآمد از اقلیم لاهوتش خطاب

بخش ۲۲۰ - بی نوایی که عاشق دختر پادشاه شد

بود در شهری فقیری خارکنتیشه ای بودش ز دنیا و رسن

بخش ۲۲۱ - درخواست پادشاه از آن فقیر که دخترش را بپذیرد

نیست از من هرکه این سنت نکردکس نباشد غیر حق یکتا و فرد

بخش ۲۲۲ - بیرون آمدن جوان خارکن از معبد خود و رفتن به سراپرده سلطان

در بر آن خار کن با صد نیازگاه کردندش سلام و گه نماز

بخش ۲۲۳ - حدیث تفکر ساعة خیر من عبادة سنه و در حدیث دیگر سبعین سنه

طاعت بی فکر و بی یاد و حضورمرده باشد جان آن گور است گور

بخش ۲۲۴ - تذکار جوان فقیر خارکن به جهت تفکر در احوال خود

زان تفکر در خود و ایام خوداندر آغاز خود و انجام خود

بخش ۲۲۵ - راز و نیاز جوانی در مسجد به درگاه حضرت سبحان

یک جوانی بود در ایام پیشروزگار آورد بر روزش پریش

بخش ۲۲۶ - مهمانی کردن حضرت سلیمان حیوانات را

آن شنیدی که سلیمان نبیخواست دستوری ز یزدان غنی

بخش ۲۲۷ - دستور یافتن حضرت سلیمان برای مهمانی مخلوقات

کرد روزی را معین بعد سالداد فرمان از پی جمع نوال

بخش ۲۲۸ - رجوع به حکایت جوان چاره جو در مسجد و به مقصد رسیدن او

آنکه هم تن داد و هم تن را روانهم به ما نان داد و هم دندان نان