شعرِ فارسی

هیچ چیزی نیست کاندر قبضه اشراف نیست

شمارهٔ ۵۱

گر وکالت هم فتد در چنگشان انصاف نیست

روزگاریست که در دشت جنون خانه ماست

شمارهٔ ۵۲

عهد مجنون شد و دور دل دیوانه ماست

لب تو مردمی دیده دارد

غزل شمارهٔ ۱۸۵

ولی زلف تو سر گردیده دارد

مرگ هم در شب هجران به من ارزانی نیست

شمارهٔ ۵۳

بی تو گر زنده بماندم ز گران جانی نیست

قمری چو من مدیح تو سرو چمن نگفت

شمارهٔ ۵۴

گر گفت مدح سرو چمن همچو من نگفت

آن پابرهنه را که به دل حرص و آز نیست

شمارهٔ ۵۵

سرمایه دار دهر چو او بی نیاز نیست

از ره داد ز بیدادگران باید کشت

شمارهٔ ۵۶

اهل بیدادگر این است و گران باید کشت

از دست تو کس همچو من بی سروپا نیست

شمارهٔ ۵۷

گر هست چو من این همه انگشت نما نیست

کینه دشمن مرا گفتی چرا در سینه نیست

شمارهٔ ۵۸

بسکه مهر دوست آنجا هست جای کینه نیست

روزگاریست که در دشت جنون خانه ماست

شمارهٔ ۵۹

عهد مجنون شد و دور دل دیوانه ماست

آنکه آتش برفروزد آه دل افروز ماست

شمارهٔ ۶۰

وآنکه عالم را بسوزد ناله جان سوز ماست

دوش از مهر به من آن مه محبوب گذشت

شمارهٔ ۶۱

چشم بد دور که آن ماه به من خوب گذشت

پیش عاقل بی تخصص گر عمل معقول نیست

شمارهٔ ۶۲

پس چرا در کشور ما این عمل معمول نیست

بر در حق هر که کار و بار ندارد

غزل شمارهٔ ۱۸۶

نزد حق او هیچ اعتبار ندارد

غیر خون آبروی توده زحمتکش نیست

شمارهٔ ۶۳

باد بر هم زن خاکستر این آتش نیست

زندگانی گر مرا عمری هراسان کرد و رفت

شمارهٔ ۶۴

مشکل ما را به مردن خوب آسان کرد و رفت

چمن از لاله چو بنهاد به سر افسر سرخ

شمارهٔ ۶۵

پای گل زن ز کف سبزخطان ساغر سرخ

شمارهٔ ۶۶ - در انتقاد از دولت وثوق‌الدوله

آن دست دوستی که در اول نگار دادبا دشمنی به خون دل آخر نگار داد

این ستمکاران که می خواهند سلطانی کنند

شمارهٔ ۶۷

عالمی را کشته تا یک دم هوسرانی کنند

شمارهٔ ۶۸ - در زندان قصر (گویا این غزل موجب قتل فرخی گردیده)

باید این دور اگر عالی و گردون باشدگنگ و کور و کر و سرگشته چو گردون باشد

ای دوده طهمورث دل یکدله باید کرد

شمارهٔ ۶۹

یک سلسله دیوان را در سلسله باید کرد

شمارهٔ ۷۰ - در زندان قصر

به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می گرددمگر روزی که از این بند غم آزاد می گردد

خیزید ز بیدادگران داد بگیرید

شمارهٔ ۷۱

وز دادستانان جهان یاد بگیرید

ز انقلابی سخت جاری سیل خون باید نمود

شمارهٔ ۷۲

وین بنای سست پی را سرنگون باید نمود