ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

فرخی یزدی

دست اجنبی افراشت تا لوای ناامنی

شمارهٔ ۱۸۲

فتنه سربه سر بگذاشت سر به پای ناامنی

عطار نیشابوری

هر دل که وصال تو طلب کرد

غزل شمارهٔ ۱۹۸

شب خوش بادش که روز شب کرد

فرخی یزدی

به جز این مرا نماند پس مرگ سرگذشتی

شمارهٔ ۱۸۳

که منت ز سر گذشتم چو توام به سر گذشتی

فرخی یزدی

بی پرده برآمد مهر زین پرده مینایی

شمارهٔ ۱۸۴

از پرده تو ای مه روی بیرون ز چه می آیی

فرخی یزدی

نیمه شب زلف را در سایه مه تاب دادی

شمارهٔ ۱۸۵

وز رخ چون آفتابت زینت مهتاب دادی

فرخی یزدی

آن زلف مشکبو را تا زیب دوش کردی

شمارهٔ ۱۸۶

سرو بنفشه مو را عنبر فروش کردی

فرخی یزدی

زال گردون را نباشد گر سر رویین تنی

شمارهٔ ۱۸۷

جوشن رستم چرا پوشد ز ابر بهمنی

فرخی یزدی

قسم به عزت و قدر و مقام آزادی

شمارهٔ ۱۸۸

که روح بخش جهان است نام آزادی

فرخی یزدی

دل ز غم یک پرده خون شد پرده پوشی تا به کی

شمارهٔ ۱۸۹

جان ز تن با ناله بیرون شد خموشی تا به کی

فرخی یزدی

بی چیزی من اگرچه پا بست مرا

شمارهٔ ۱

غم نیست که تاب نیستی هست مرا

فرخی یزدی

تن یافت برهنگی ز بی رختی ما

شمارهٔ ۲

دل تن بقضا داد ز جان سختی ما

عطار نیشابوری

چون شراب عشق در دل کار کرد

غزل شمارهٔ ۱۹۹

دل ز مستی بیخودی بسیار کرد

فرخی یزدی

از بسکه زند نوای غم چنگی ما

شمارهٔ ۳

اندوه کند عزم همآهنگی ما

فرخی یزدی

دردا که ز جهل درد نادانی ما

شمارهٔ ۴

چون سلسله شد جمع پریشانی ما

فرخی یزدی

ای آنکه ترا به دل نه شک است و نه ریب

شمارهٔ ۵

آگاه ز حال خضر و چوپان شعیب

فرخی یزدی

در این ره سخت گر شود پای تو سست

شمارهٔ ۶

از دست شکستگان شوی رنجه درست

فرخی یزدی

در موقع سخت می نباید شد سست

شمارهٔ ۷

کز عزم شکسته را توان کرد درست

فرخی یزدی

امروز محصلین ز اعلی تا پست

شمارهٔ ۸

دارند کل اندر کف و بیرق در دست

فرخی یزدی

پیش همه منفعت اگر مطلوب است

شمارهٔ ۹

در نفع چرا این بد و آن یک خوب است

فرخی یزدی

با طبع بلند قصر قیصر هیچ است

شمارهٔ ۱۰

دارایی دارا و سکندر هیچ است

فرخی یزدی

هر مملکتی در این جهان آباد است

شمارهٔ ۱۱

آبادیش از پرتو عدل و داد است

فرخی یزدی

روزی که شرار بغض و کین شعله ور است

شمارهٔ ۱۲

وز آتش فتنه خشک و تر در خطر است

عطار نیشابوری

بس نظر تیز که تقدیر کرد

غزل شمارهٔ ۲۰۰

تا رخ زیبای تو تصویر کرد

فرخی یزدی

هر خواجه که خیل و حشمش بیشتر است

شمارهٔ ۱۳

درد و غم و رنج و المش بیشتر است