شعرِ فارسی

شمارهٔ ۱۲۳ - درباره وستداهل سوئدی، رییس شهربانی

وستال پی دفاع دل یکدله کردپس پیش وزیر و شه ز طوفان گله کرد

آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد

شمارهٔ ۱۲۴

با ساده رخان باده بی غش می زد

گر سایس ملک با کیاست باشد

شمارهٔ ۱۲۵

دارای درایت و فراست باشد

گر بر دل ما گرد ملالت باشد

شمارهٔ ۱۲۶

آن گرد ملال از جهالت باشد

گفتی دل خون کرده عوض خواهد شد

شمارهٔ ۱۲۷

از دیده سر آورده عوض خواهد شد

آخر دل من ز غصه خون خواهد شد

شمارهٔ ۱۲۸

وز روزنه دیده برون خواهد شد

دانی که دل غمزده چون خواهد شد

شمارهٔ ۱۲۹

پا تا به سر از دست تو خون خواهد شد

با خلق خدا شریک غم باید شد

شمارهٔ ۱۳۰

سربار بدوش دوست کم باید شد

یا هم چو ضعیف منزوی باید شد

شمارهٔ ۱۳۱

یا صاحب زور معنوی باید شد

در مسلک مالک ملکی سالک شد

شمارهٔ ۱۳۲

از عشق به ملک آن ملک هالک شد

خطت خورشید را در دامن آورد

غزل شمارهٔ ۲۱۲

ز مشک ناب خرمن خرمن آورد

شمارهٔ ۱۳۳ - به مناسبت ترور عشقی

یک دم دل ما غمزدگان شاد نشدویرانه ما از ستم آباد نشد

شمارهٔ ۱۳۴ - به مناسبت ترور عشقی

یک دم دل ما غمزدگان شاد نشدویرانه ما از ستم آباد نشد

هر خویش چو نقش در و دیوار نشد

شمارهٔ ۱۳۵

از نقشه بیگانه خبردار نشد

شادم که دل خراب ترمیم نشد

شمارهٔ ۱۳۶

در پیش امید و بیم تسلیم نشد

هر سر که بپای خم می سوده نشد

شمارهٔ ۱۳۷

از دست غم زمانه آسوده نشد

یک دم دل من ز غصه آسوده نشد

شمارهٔ ۱۳۸

وین عقده ناگشوده بگشوده نشد

از رأی شمیران غم دل افزون شد

شمارهٔ ۱۳۹

وز جعبه شوم کن جگرها خون شد

دوشینه لوای صلح افراشته شد

شمارهٔ ۱۴۰

در مزرع دل تخم صفا کاشته شد

ای کاش مرا ناطقه گویا می شد

شمارهٔ ۱۴۱

یک لحظه دهان بسته ام وا می شد

ای کاش که راز دل مبرهن می شد

شمارهٔ ۱۴۲

مقصود و مرام ما معین می شد

زین دم عیسی که هر ساعت سحر می آورد

غزل شمارهٔ ۲۱۳

عالمی بر خفته سر از خاک بر می آورد

شمارهٔ ۱۴۳ - به مناسبت قتل کلنل پسیان

روزی که شهید عشق قربانی شدآغشته به خون مفخر ایرانی شد

این قوم که تا کشور ما تاخته اند

شمارهٔ ۱۴۴

با رایت خودسری برافراخته اند