شعرِ فارسی

بر بام فلک بیرق کین برق زند

شمارهٔ ۱۶۷

آشوب صلا بر ملل شرق زند

جمعی ز غنا صاحب افسر باشند

شمارهٔ ۱۶۸

یک دسته ز فقر خاک بر سر باشند

ما طالب آنکه کار مطلوب کند

شمارهٔ ۱۶۹

خود را بر خوب و زشت محبوب کند

شمارهٔ ۱۷۰ - درباره منصورالسلطنه

عدلیه که داد باید از داد کنداز چیست که جای داد بیداد کند

سرمایه اغنیا اگر کار کند

شمارهٔ ۱۷۱

با زحمت دست کارگر کار کند

دستی که به پرده کعبه را دیر کند

شمارهٔ ۱۷۲

بیگانه خودی یگانه را غیر کند

چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد

غزل شمارهٔ ۲۱۶

دلم ز دست در افتاد و جان خروش بر آورد

ملت چو شراب بی خودی نوش کند

شمارهٔ ۱۷۳

یا پند معاندین خود گوش کند

هر کس می بی حقیقتی نوش کند

شمارهٔ ۱۷۴

هر قول که می دهد فراموش کند

از عدل اگر وکیل توصیف کند

شمارهٔ ۱۷۵

روزنامه نگار مدح و تعریف کند

آن کیست که پرده خطا چاک کند

شمارهٔ ۱۷۶

آسوده و شاد جان غمناک کند

هرگز دل من شکایت از غم نکند

شمارهٔ ۱۷۷

شادی ز مسرت دمادم نکند

عاقل که جز اقدام لزومی نکند

شمارهٔ ۱۷۸

غمناک دل غریب و بومی نکند

آنانکه به قانون شکنی مشغولند

شمارهٔ ۱۷۹

پیش وکلا ز خوب و بد مسیولند

آن قوم که با عاطفه و انسانند

شمارهٔ ۱۸۰

با قید اصول بنده احسانند

آنانکه ترا به خویش ترغیب کنند

شمارهٔ ۱۸۱

ترغیب اثر چو کرد ترعیب کنند

شمارهٔ ۱۸۲ - بازداشت قوام‌السلطنه و محاکمهٔ او

آنان که اصول را مراعات کنندعنوان مکافات و مجازات کنند

دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ ۲۱۷

وآیین قلندری بر آورد

موقعی که شماره از طوفان توقیف گردید بعوض آن شماره اول روزنامه پیکار را که مدیر آن موسوی زاده یزدی بوده منتشر ساخت و رباعی زیر را بمناسبت سرمقاله همان روزنامه حراج در وزارتخانه ها درج نمود و پس از انتشار این روزنامه هم توقیف شد که بعوض آن برای مشترکین روزنامه طوفان شماره روزنامه قیام فرستاده شد

شمارهٔ ۱۸۳

آنانکه ز بس خزانه تاراج کنند

نظار چو قفل جعبه را باز کنند

شمارهٔ ۱۸۴

از خواندن رأی نغمه آغاز کنند

آنانکه خطای خویش تکمیل کنند

شمارهٔ ۱۸۵

خواهند به ما فشار تحمیل کنند

خوش باش که ارباب یقین شک نکنند

شمارهٔ ۱۸۶

از لوح ضمیر نام حق حک نکنند

ما را متمولین گدا می خواهند

شمارهٔ ۱۸۷

بیچاره و بی برگ و نوا می خواهند

آن را که نفوذ و اقتدارات بود

شمارهٔ ۱۸۸

در دست تمام اختیارات بود