شعرِ فارسی

در کشور دیگران که بیداری بود

شمارهٔ ۲۱۱

از علم چو سیل معرفت جاری بود

هر جا سخن از سیم و زر ناب رود

شمارهٔ ۲۱۲

کی لرد طلا پرست در خواب رود

درد من هیچ دوا نپذیرد

غزل شمارهٔ ۲۲۰

زانکه حسن تو فنا نپذیرد

گر رشته سعی و کار پیوند شود

شمارهٔ ۲۱۳

افکار عموم شاد و خرسند شود

گر درد و غم قدیم تجدید شود

شمارهٔ ۲۱۴

یا دوره ارتجاع تمدید شود

دولت چو بفکر خویش تشکیل شود

شمارهٔ ۲۱۵

ناچار نفوذ غیر تقلیل شود

شمارهٔ ۲۱۶ - در مورد کابینهٔ مستوفی‌الممالک

گویند که کابینه چو تشکیل شودبیداد به عدل و داد تبدیل شود

تا چون من و شانه باد شیدا نشود

شمارهٔ ۲۱۷

در زلف تو عقده دلم وا نشود

گر عامل جور حاکم ما نشود

شمارهٔ ۲۱۸

در عدلیه ظلم حکمفرما نشود

هرگز به هما بوم برابر نشود

شمارهٔ ۲۱۹

با بلبل باغ زاغ همسر نشود

تا جرأت و پشتکار توأم نشود

شمارهٔ ۲۲۰

شیرازه کارها منظم نشود

فکری که سقیم گشت سالم نشود

شمارهٔ ۲۲۱

محکوم بحکم غیر حاکم نشود

ثروت سبب وحی سماوی نشود

شمارهٔ ۲۲۲

با فقر و غنا قطع دعاوی نشود

چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

غزل شمارهٔ ۲۲۱

از رشک روی مه را در صد نگار گیرد

شمارهٔ ۲۲۳ - مخالفت با احمدشاه و ولیعهد او

پولی که ز خون خلق آماده شودصرف بت ساده و بط و باده شود

آن اهل خطا که با خطاکار نمود

شمارهٔ ۲۲۴

با کار خطا شبهه در افکار نمود

روزی به نبرد صف شکستن باید

شمارهٔ ۲۲۵

بر خصم ره فرار بستن باید

با پاک دلان پاک نهادی باید

شمارهٔ ۲۲۶

از مختلسین قطع ایادی باید

گر ما و تو را دفع اعادی باید

شمارهٔ ۲۲۷

وز دشمن خود قطع ایادی باید

از سنگلج آوای غم اندوز آید

شمارهٔ ۲۲۸

بانگ خشنی ولی دل افروز آید

بس ناله جغد غم در این بوم آید

شمارهٔ ۲۲۹

نشگفت اگر فر هما شوم آید

اوضاع نجومی چو به تقویم آید

شمارهٔ ۲۳۰

این جمله برجسته به تنظیم آید

از سطح افق شعله گلگون آید

شمارهٔ ۲۳۱

وز رنگ شفق ترشح خون آید

از چیست که باد فتنه انگیخته اید

شمارهٔ ۲۳۲

وین رشته اتحاد بگسیخته اید