ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سحاب اصفهانی

در بساط عاشقی از عشق غیر از نام نیست

شمارهٔ ۹۱

می گساران را بجز شهد هوس در جام نیست

سحاب اصفهانی

اشک من مانع آه سحری نیست که نیست

شمارهٔ ۹۲

ورنه آه سحری را اثری نیست که نیست

سحاب اصفهانی

آنرا که زهجر دردناک است

شمارهٔ ۹۳

یا چاره وصال یا هلاک است

سحاب اصفهانی

همین نه غیر رخ یار دید و هیچ نگفت

شمارهٔ ۹۴

که تنگ در بر خویشش گرفت و هیچ نگفت

سحاب اصفهانی

حکایت لب شیرین عبارتت به عبارت

شمارهٔ ۹۵

چو آورم نچشد کام شهد غیر مرارت

سحاب اصفهانی

آن دل آرام که دل آینه دار رخ اوست

شمارهٔ ۹۶

دوستش دارم و داند که ورا دارم دوست

سحاب اصفهانی

عشق جانان را به جز ویرانه دل خانه نیست

شمارهٔ ۹۷

ز آنکه او گنج است و جای گنج جز ویرانه نیست

عطار نیشابوری

در راه تو هر که راهبر شد

غزل شمارهٔ ۲۴۹

هر لحظه به طبع خاک تر شد

سحاب اصفهانی

خطا نکرده بود روزم از تو تار عبث

شمارهٔ ۹۸

مراست شکوه خود از جور روزگار عبث

سحاب اصفهانی

به غیر مرگ که دور از توام به آن محتاج

شمارهٔ ۹۹

گر آن طبیب علاجم نمی کند چه علاج

سحاب اصفهانی

آنرا که درد عشق تو ره یافت در مزاج

شمارهٔ ۱۰۰

مرگ است یا وصال یکی زین دواش علاج

سحاب اصفهانی

هر که را در کیش او نهی است راح

شمارهٔ ۱۰۱

خون او در کیش میخواران مباح

سحاب اصفهانی

ز صاف راح بکش هر صباح جام صبوح

شمارهٔ ۱۰۲

که صبح موسم عیش است و راح لذت روح

سحاب اصفهانی

ز شیخ ما چه شماری هزار فعل قبیح

شمارهٔ ۱۰۳

همین بس است که شد منکر جمال صبیح

سحاب اصفهانی

پوشد اگر نهان نه کنی در نقاب رخ

شمارهٔ ۱۰۴

از شرم آفتاب رخت آفتاب رخ

سحاب اصفهانی

فغان که زاغ به گلشن زبسکه شد گستاخ

شمارهٔ ۱۰۵

بجای بلبل مسکین نشست بر سر شاخ

سحاب اصفهانی

عشقت ز هر چه جز تو فراموشی آورد

شمارهٔ ۱۰۶

وصل تو آن شراب که بیهوشی آورد

سحاب اصفهانی

نگیرد تا دلت در دل دری چند

شمارهٔ ۱۰۷

بدل بگشا ز زخم خنجری چند

عطار نیشابوری

چو خورشید جمالت جلوه گر شد

غزل شمارهٔ ۲۵۰

چو ذره هر دو عالم مختصر شد

سحاب اصفهانی

هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد

شمارهٔ ۱۰۸

خاریست که از عشق گلی بر جگر آمد

سحاب اصفهانی

اگر کام من سال و ماهی برآید

شمارهٔ ۱۰۹

ز آهی است کز سینه گاهی برآید

سحاب اصفهانی

با چشم تر هر جا روم کآن سرو بالا بگذرد

شمارهٔ ۱۱۰

دردا که سیل اشک ما نگذارد آنجا بگذرد

سحاب اصفهانی

گر یار بحالم نظری داشته باشد

شمارهٔ ۱۱۱

باشد که زحالم خبری داشته باشد

سحاب اصفهانی

میل رفتن گر از آن گوشه بامم باشد

شمارهٔ ۱۱۲

لذت سنگ جفای تو حرامم باشد