ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سحاب اصفهانی

دل که او بیخبر از روز سیاهش باشد

شمارهٔ ۱۱۳

گو سر زلف سیاه تو گواهش باشد

سحاب اصفهانی

گفتی دل نا شاد تو را شاد توان کرد

شمارهٔ ۱۱۴

آری چو یکی بوسه توان داد توان کرد

سحاب اصفهانی

زروی لطف اگر یار در کنار نشیند

شمارهٔ ۱۱۵

عجب مدار که گل در کنار خار نشیند

سحاب اصفهانی

ساقی بیار باده که ایام دی رسید

شمارهٔ ۱۱۶

گر دی رسید شکر خدا را که می رسید

سحاب اصفهانی

هر آن خصمی که با من آسمان کرد

شمارهٔ ۱۱۷

شرار آه من با او همان کرد

عطار نیشابوری

برقع از خورشید رویش دور شد

غزل شمارهٔ ۲۵۱

ای عجب هر ذره ای صد حور شد

سحاب اصفهانی

که با آن شاه خوبان شمه ای از حال من گوید

شمارهٔ ۱۱۸

به ماه مصر حال ساکن بیت الحزن گوید

سحاب اصفهانی

نیند طالب می عاشقان که خوردستند

شمارهٔ ۱۱۹

زجام عشق شرابی که تا ابد مستند

سحاب اصفهانی

آن شوخ را ز دوستیم تا خبر نبود

شمارهٔ ۱۲۰

هر لحظه دوستیش بمن بیشتر نبود

سحاب اصفهانی

هر زمان دامن به خون بی گناهی تر کند

شمارهٔ ۱۲۱

چون رسد نوبت به من اندیشه از محشر کند

سحاب اصفهانی

دل از باد صبا ز احوال دلبر چون خبر گیرد

شمارهٔ ۱۲۲

اگر صد بار گوید باز میخواهد ز سر گیرد

سحاب اصفهانی

دم مرگ است و بازم دل بود در فکر یار خود

شمارهٔ ۱۲۳

اجل در کار خود مشغول و من و من در فکر کار خود

سحاب اصفهانی

با من فلک هزار جفا هر زمان کند

شمارهٔ ۱۲۴

آری سپهر آنچه تو خواهی همان کند

سحاب اصفهانی

نثارت جان کنم گر زر نباشد

شمارهٔ ۱۲۵

اشارت کن گرت باور نباشد

سحاب اصفهانی

چو زلف بر مه رویش نقاب می گردد

شمارهٔ ۱۲۶

نهان به زیر سحاب آفتاب می گردد

سحاب اصفهانی

سکندر آگهیش گرز لعل جانان بود

شمارهٔ ۱۲۷

چه گونه این همه مشتاق آب حیوان بود

عطار نیشابوری

بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد

غزل شمارهٔ ۲۵۲

در بن دیر مغان ره زن اوباش شد

سحاب اصفهانی

تا زحال دل من دلبر من غافل بود

شمارهٔ ۱۲۸

آنچه کام من و دل بود از او حاصل بود

سحاب اصفهانی

چون من هر کس که از جان سیر باشد

شمارهٔ ۱۲۹

به زودی گر بمیرد دیر باشد

سحاب اصفهانی

دل اگر از غم او کار مرا مشکل کرد

شمارهٔ ۱۳۰

آنچه با من غم او کرد غمش با دل کرد

سحاب اصفهانی

هر کجا کو به چنین خط و چنان خال رود

شمارهٔ ۱۳۱

چه عجب گر دل خلیقش به دنبال رود

سحاب اصفهانی

امیدواری من در جهان وصال تو باشد

شمارهٔ ۱۳۲

به نا امیدی من تا چه در خیال تو باشد

سحاب اصفهانی

دانی که از کیم می وصلت به جام بود

شمارهٔ ۱۳۳

زآن پیشتر که از می و معشوق نام بود

سحاب اصفهانی

کدام تیر بلا ترکش زمانه ندارد

شمارهٔ ۱۳۴

که از تنم هدف و از دلم نشانه ندارد