ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سحاب اصفهانی

اگر وقت سحر در ناله ی هر کس اثر باشد

شمارهٔ ۱۳۵

نباید آرزویی در دل مرغ سحر باشد

سحاب اصفهانی

کو طاقت دیدار گرفتم که تواند

شمارهٔ ۱۳۶

سوی تو مرا جذبه ی عشق تو کشاند

سحاب اصفهانی

با دل آگه شدم آن شوخ ستمکاره چه کرد

شمارهٔ ۱۳۷

از پی چاره ندانم دل بیچاره چه کرد

عطار نیشابوری

بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد

غزل شمارهٔ ۲۵۳

دل کیست که جان نیز درین واقعه هم شد

سحاب اصفهانی

بی بند کجا پای دل من بگذارد

شمارهٔ ۱۳۸

زلفی که تو را بند به گردن بگذارد

سحاب اصفهانی

بستیم لب از شکوه ی پیمان گسلی چند

شمارهٔ ۱۳۹

تا آن که نسازیم ز خود رنجه دلی چند

سحاب اصفهانی

هیچگه با من محنت زده بیداد نکرد

شمارهٔ ۱۴۰

آسمان کآن بت بیداد گر امداد نکرد

سحاب اصفهانی

لب لعلت چو میل باده کند

شمارهٔ ۱۴۱

نشیه باده را زیاده کند

سحاب اصفهانی

از من به حذر یار هوسناک نباشد

شمارهٔ ۱۴۲

گر دامنم از لوث هوس پاک نباشد

سحاب اصفهانی

هر جا که غمی بر دل غمگین من آمد

شمارهٔ ۱۴۳

مانند غریبی است که دور از وطن آمد

سحاب اصفهانی

خواهم که کسم با خبر از راز نباشد

شمارهٔ ۱۴۴

گر اشک من و عشق تو غماز نباشد

سحاب اصفهانی

دل بود چو دور از در خویشم به جفا کرد

شمارهٔ ۱۴۵

کز ضعف در آن کوی به جا ماند و به جا کرد

سحاب اصفهانی

یکی است بیتو گرم زهر در گلو ریزند

شمارهٔ ۱۴۶

و گر شراب به جام من از سبو ریزند

سحاب اصفهانی

ز روی پردگی ما چو پرده بر گیرند

شمارهٔ ۱۴۷

به روی پرده نکویان پرده در گیرند

خیام نیشابوری

قرآن که مهین کلام خوانند آن را

رباعی شمارهٔ ۳

گه گاه نه بر دوام خوانند آن را

عطار نیشابوری

چون عشق تو داعی عدم شد

غزل شمارهٔ ۲۵۴

نتوان به وجود متهم شد

سحاب اصفهانی

دل کز اینگونه ز هجران تو خون خواهد شد

شمارهٔ ۱۴۸

حال دل بیتو توان یافت که چون خواهد شد

سحاب اصفهانی

ما و رقیب را دل نا شاد و شاد داد

شمارهٔ ۱۴۹

گردون به هر کس آنچه ببایست داد داد

سحاب اصفهانی

اگر زین پیش بر دستم دلی بود

شمارهٔ ۱۵۰

از او هر لحظه پایم در گلی بود

سحاب اصفهانی

مرغ دل با زلف او آرام نتوانست کرد

شمارهٔ ۱۵۱

گرچه مرغی آشیان در دام نتوانست کرد

سحاب اصفهانی

مرا مشکل گشا تا دل نباشد

شمارهٔ ۱۵۲

ز دل کارم چنین مشکل نباشد

سحاب اصفهانی

سوی این زهد فروشان بگذر باری چند

شمارهٔ ۱۵۳

سبحه ای بدل ساز به زناری چند

سحاب اصفهانی

بلای دل کز آن بالا به صد غم مبتلا باشد

شمارهٔ ۱۵۴

کسی داند که چون دل مبتلای آن بلا باشد

سحاب اصفهانی

ز آب چشم ماست کز دنبال محمل می رود

شمارهٔ ۱۵۵

اینکه خلقی از قفایش پای در گل می رود