ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عطار نیشابوری

هر که در راه حقیقت از حقیقت بی نشان شد

غزل شمارهٔ ۲۵۷

مقتدای عالم آمد پیشوای انس و جان شد

سحاب اصفهانی

گلی کز آتش غیرت گلاب می سازد

شمارهٔ ۱۷۸

برای آن گل عارض گلاب می سازد

سحاب اصفهانی

جز اینکه میل جفا و سر ستم دارد

شمارهٔ ۱۷۹

دگر نگار من از دلبری چه کم دارد

سحاب اصفهانی

مدعیان در پیم جمله کمین کرده اند

شمارهٔ ۱۸۰

آه که مهر مرا با تو یقین کرده اند

سحاب اصفهانی

پیشتر کاین دل درون سینه ماوا کرده بود

شمارهٔ ۱۸۱

مهر روی خوبرویان دردلم جا کرده بود

سحاب اصفهانی

از دست تست باده به کامم چنان لذیذ

شمارهٔ ۱۸۲

خون منت به کام بود آنچنان لذیذ

سحاب اصفهانی

تنها منم نه از همه کس خاکسارتر

شمارهٔ ۱۸۳

هر کس عزیزتر به بر اوست خوارتر

سحاب اصفهانی

از بس گرفته خو بخیالت دل صبور

شمارهٔ ۱۸۴

از غیبت تو نیز برد لذت حضور

سحاب اصفهانی

آورده ام بکف باز زلف نگار دیگر

شمارهٔ ۱۸۵

با بیقرار دیگر دادم قرار دیگر

سحاب اصفهانی

کشیم بارز کویت به سوی یار دگر

شمارهٔ ۱۸۶

بر تو یابد اگر غیر بار بار دگر

سحاب اصفهانی

بر آن سرم که دهم دل به دلنواز دگر

شمارهٔ ۱۸۷

که تا فزون کنم از عجز خویش ناز دگر

عطار نیشابوری

جهان از باد نوروزی جوان شد

غزل شمارهٔ ۲۵۸

زهی زیبا که این ساعت جهان شد

سحاب اصفهانی

دلش از عشق خون به سینه نگر

شمارهٔ ۱۸۸

می نابش در آبگینه نگر

سحاب اصفهانی

مردیم و دل ز دست غمش در فغان هنوز

شمارهٔ ۱۸۹

جان رفته و نرفته غم او زجان هنوز

سحاب اصفهانی

از عاشقی نگشته دلت مهربان هنوز

شمارهٔ ۱۹۰

دل برده ای ز دست و کنی قصد جان هنوز

سحاب اصفهانی

جدا کرد از منت بخت بد امروز

شمارهٔ ۱۹۱

که تا گردد به کامش بخت فیروز

سحاب اصفهانی

صباح عید صیام است ساقیا برخیز

شمارهٔ ۱۹۲

که مدتی به بطالت گذشت عمر عزیز

سحاب اصفهانی

سوی قد سرو و رخ گل چون نگرد کس

شمارهٔ ۱۹۳

چون آن قد زیبا رخ گلگون نگرد کس

سحاب اصفهانی

ز دوری تو نمردم همین گناهم بس

شمارهٔ ۱۹۴

ولی امید وصال تو عذرخواهم بس

سحاب اصفهانی

ذوقی مبادش از غم صیاد در قفس

شمارهٔ ۱۹۵

مرغی کز آشیانه کند یاد در قفس

سحاب اصفهانی

هر که دید آن گل عارض مژه خونبارش

شمارهٔ ۱۹۶

گلستانی ست که گل می دمد از هر خارش

سحاب اصفهانی

تا پیر می فروش چه آمد سعادتش

شمارهٔ ۱۹۷

کآمد سعادت ابدی در ارادتش

عطار نیشابوری

در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

غزل شمارهٔ ۲۵۹

فارغ ز نیک و بد گشت ایمن ز ما و من شد

سحاب اصفهانی

آنکه می گشت سکندر به جهان در طلبش

شمارهٔ ۱۹۸

گو بیا و بنگر چون خضر اینک ز لبش