شعرِ فارسی

گویند که در قریه ی فین کآب و هوایش

شمارهٔ ۱۸

مستحسن اطباع و پسند سلق افتد

خان بزرگ خطه شروان اگرچه فخر

شمارهٔ ۱۹

بر میر گنجه والی تفلیس می کند

جناب واعظ و مفتی کز آن دو گر گویم

شمارهٔ ۲۰

صفات نیک فزون از شماره خواهد شد

که گوید از من آزرده دل با بی وفا یاری

شمارهٔ ۲۱

که نه کس جز فنون بی وفایی کرد ارشادش

فرید دهر آقا خان که بودش

شمارهٔ ۲۲

عیان شخص بزرگی از شمایل

شرم از ابروی آن ابرو کمان کرد آسمان

شمارهٔ ۲۳

زان هلال عید را امشب نهان کرد آسمان

ره عشاق بی ما و من آمد

غزل شمارهٔ ۲۷۵

ورای عالم جان و تن آمد

امیر فلک آستان فخر گیتی

شمارهٔ ۲۴

خدیو ملک پاسبان خان دوران

فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان

شمارهٔ ۲۵

کایوان همت اوست برتر ز سقف گردون

خان جم شوکت خدیو آسمان رفعت حسین

شمارهٔ ۲۶

آنکه ساید رایت جاهش به فرق فرقدان

بعد قرنی خواستم تقویمی از سال جدید

شمارهٔ ۲۷

از توای سر خیل ارباب نجوم آقا حسین

خان فلک اجلال حسین آنکه بنا کرد

شمارهٔ ۲۸

محکم تر از ارکان بهشت این دو سراچه

شاها بقای عهد شباب از شراب خواه

شمارهٔ ۲۹

بهر درنگ عمر ز ساقی شتاب خواه

سلطان چرخ از ماه نو بر فرق افسر یافته

شمارهٔ ۳۰

وز موکب عید صیام آفاق زیور یافته

شمارهٔ ۳۱ - تبریک عید و مدح

جابر ایوان حمل زینب ده خاور گرفتهیا مکان بر تخت جم شاه فریدون فر گرفته

شمارهٔ ۳۲ - معما در وصف خورشید و مدح

چیست آن لعبت که دهر از منظرش زیور گرفتهگرچه برقع از سه نیلی پرده بر منظر گرفته

شمارهٔ ۳۳ - مدیحه

از جرعه جام گوهری لؤلؤ لا لا ریختهیا دست ساقی بر ثری عقد ثریا ریخته

لعل تو به جان فزایی آمد

غزل شمارهٔ ۲۷۶

چشم تو به دلربایی آمد

شمارهٔ ۳۴ - تبریک عید و مدح

عید است و بر کاخ حمل زد تکیه شاه خاوریچون خسرو کیوان محل بر صدر تخت گوهری

فرید روی زمین زین عابدین که رخت

شمارهٔ ۳۵

به چرخ عزو شرف کرده مهری و ماهی

فلان گنده بینی را نظر کن

شمارهٔ ۳۶

که او را غیر خود بینی نبینی

جهان علم و بحر فضل و کوه حلم ای کآمد

شمارهٔ ۳۷

سپهر مجد و برج فضل را قدرت ثریایی

ای آن که اساس جور بر پاست تو را

شمارهٔ ۱

در دل همه میل کشتن ماست تو را

هر لحظه دل از یکی است خشنود مرا

شمارهٔ ۲

گویی بت تازه ایست مقصود مرا