ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جهان ملک خاتون

جز خیال رخ تو در دل ما ننشسته ست

شمارهٔ ۱۳۰

مهر از آن روی چو ماه تو دلم بگسسته ست

جهان ملک خاتون

آن سروناز بین که چه خوش راست قامتست

شمارهٔ ۱۳۱

چون بگذرد به باغ ز قدش قیامت است

جهان ملک خاتون

فریاد و درد ما ز غمت بی نهایتست

شمارهٔ ۱۳۲

جور و جفات بر دل تنگم به غایتست

عطار نیشابوری

چون لبش درج گهر باز کند

غزل شمارهٔ ۳۰۲

عقل را حامله راز کند

جهان ملک خاتون

شوقم به روی دلبر خود بی نهایتست

شمارهٔ ۱۳۳

زان رو که حسن روی بت من به غایتست

جهان ملک خاتون

ای نور هر دو دیده جفا را نهایتست

شمارهٔ ۱۳۴

ما را فراق روی تو دانی کفایتست

جهان ملک خاتون

به دل چو سنگدلانی به مهربانی سست

شمارهٔ ۱۳۵

ز عهد دور به غایت به دلریایی چست

جهان ملک خاتون

دل ربایی دلبری داریم چست

شمارهٔ ۱۳۶

دل ربود و جان فدا کردم نخست

جهان ملک خاتون

بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست

شمارهٔ ۱۳۷

درخت قامتت گویی میان دیده ما رست

جهان ملک خاتون

تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست

شمارهٔ ۱۳۸

جان فدا کرد جهان وز همه عالم وارست

جهان ملک خاتون

دو دیده تا که دلم دیده در جمال تو بست

شمارهٔ ۱۳۹

ببست در تو دل و از غم جهان وارست

جهان ملک خاتون

بختم دو دیده بر سر زلفین یار بست

شمارهٔ ۱۴۰

وز غصه زمانه غدار دون برست

جهان ملک خاتون

چشم چون بادام تو مادام مست و سرخوشست

شمارهٔ ۱۴۱

با وجود سرخوشی تند و ملول و سرکشست

جهان ملک خاتون

مرا گویی که عشقت سر نبشتست

شمارهٔ ۱۴۲

که خاکم را به مهر تو سرشته ست

عطار نیشابوری

هر که درین دایره دوران کند

غزل شمارهٔ ۳۰۳

نقطه دل آینه جان کند

جهان ملک خاتون

سرو از قد و قامت تو پستست

شمارهٔ ۱۴۳

بر خاک ره از غمت نشسته ست

جهان ملک خاتون

در چشم ما خیال سهی سرو بس خوشست

شمارهٔ ۱۴۴

قد صنوبرش بر ما خوب و دلکشست

جهان ملک خاتون

سر به سر کار جهان گر تو بدانی هیچست

شمارهٔ ۱۴۵

به همه کار جهان چون نگرانی هیچست

جهان ملک خاتون

صبرم از روی تو ای دلبر فتان تلخست

شمارهٔ ۱۴۶

درد دوری تو ای دوست چو درمان تلخست

جهان ملک خاتون

بدار ای نازنین یار از جفا دست

شمارهٔ ۱۴۷

که بر وصلت نمی باشد مرا دست

جهان ملک خاتون

بشد عمری که دارم بر خدا دست

شمارهٔ ۱۴۸

که گیرد یک شبم وصل شما دست

جهان ملک خاتون

تا مرا دیده بر آن زهره جبین افتاده ست

شمارهٔ ۱۴۹

دلم از دوری او سخت حزین افتاده ست

جهان ملک خاتون

دوشم گرفت از سر مستی نگار دست

شمارهٔ ۱۵۰

گفتم مدار زحمت و از من بدار دست

جهان ملک خاتون

چو شوق روی تو بربودم اختیار از دست

شمارهٔ ۱۵۱

برفت چون سر زلف توام قرار از دست